ทนต่อการถูกยั่วยุเช่นนี้ได้อย่างไร “ความแข็งแกร่งของข้า ไม่ใช่สิ่งที่คนต่ำต้อยเช่นเจ้าจะสามารถดูถูกได้!”
“ไม่เชื่อหรือ? เช่นนั้นเจ้าสามารถลองดูได้”
มันพุ่งเข้าไปโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ลู่เฉินจึงถือโอกาสสร้างปราการวิญญาณภายในพื้นที่จิตของอีกฝ่าย
อีกาตัวนี้ไม่ได้สนใจเขามากนัก และยังโจมตีอย่างบ้าคลั่ง แต่ชายหนุ่มยังคงไม่เป็นอะไร จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่เฉินจึงได้สติกลับมา พลางแสยะยิ้มมอง “ถึงตาข้าลงมือแล้ว?”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” อีกามองลู่เฉินด้วยความประหลาดใจ
แต่ชายหนุ่มยิ้มและเรียกเงาสายฟ้าออกมา จากนั้นจึงมอบคำสั่งให้มัน “รับใช้ชายผู้นี้ให้ดี”
“ขอรับ!”
อีกาภูตเห็นลู่เฉินนำเงาสายฟ้าออกมาจึงรู้สึกแปลกใจ “นี่คือสิ่งประหลาดอะไรกัน!”
เขาไม่พูดอะไร จากนั้นเงาสายฟ้าก็ปล่อยพายุฟ้าคะนองออกมาหลายครั้งทันที
พายุฟ้าคะนองเหล่านี้ ค่อย ๆ ระเบิดไปยังอีกาภูต
ตูม! ตูม! ตูม!
หลังจากพายุฟ้าคะนองถูกปล่อยออกไป วิญญาณของอีกาจึงตกตะลึงขึ้นมาทันที
ลู่เฉินก้าวออกมาข้างหน้า ถือโอกาสที่อีกฝ่ายหมดสติ ประทับตราวิญญาณเข้าไปทันที
หลังจากที่อีกาค่อย ๆ ฟื้นได้สติขึ้นมา ก็พบว่าตนอยู่ภายในปราการวิญญาณ และใช้พลังวิญญาณไม่ได้แม้แต่น้อย
อีกาหวาดกลัวจนร้อนใจขึ้นมา “เจ้าทำสิ่งใดกับข้า?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”
อีการีบตรวจสอบตนเองดูทันที และพบว่าภายในวิญญาณของตนมีพลังประหลาดบางอย่างอยู่ มันราวกับคอยเฝ้าสังเกตการเ
