ูกผู้อื่นหัวเราะเยาะ
แท้จริงแล้วเฮยหลวนเพียงหาข้อแก้ตัวเท่านั้น เพราะตนนั้นพ่ายแพ้จริง ๆ ดังนั้นนางจึงยอมเดิมพันและยอมรับความพ่ายแพ้จริง ๆ
แต่ผู้อาวุโสรองไม่ฟัง ทั้งยังคงตวาดขึ้นมา “ผู้ใดกล้าพูดซุบซิบ! ข้าจะฆ่าให้ตายซะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้คนรอบ ๆ ที่กำลังถกเถียงกันอยู่นั้นจึงเงียบไปทันที ไม่กล้าพูดสิ่งใดไปมากกว่านี้
ในขณะนั้นเอง ลู่เฉินได้เปิดค่ายกลและปล่อยอีกาตัวนี้เข้ามา ไม่เพียงเท่านั้น เขายังแสดงเคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้าต่อหน้าผู้คนมากมาย และพุ่งตัวเข้าไปภายในร่างของอสูรปีศาจทันที
ผู้อาวุโสรองตวาดขึ้นมา “เป็นเจ้าหนุ่มที่ไม่รู้จักประมาณตนเสียจริง!”
ทุกคนต่างแปลกใจว่าหลังชายหนุ่มเข้าไปในร่างของอสูรปีศาจตนนี้แล้วจะเป็นเช่นไร
ขณะนั้นเอง ภายในพื้นที่จิตของอสูรปีศาจ อีกาได้เอ่ยดูถูกลู่เฉิน “อยากมาตายหรือ?”
“มาจัดการเจ้า”
อีกาพูดด้วยความภูมิใจว่า “ข้าเป็นอสูรปีศาจ สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือวิญญาณ!”
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?”
เมื่ออีกาเห็นชายหนุ่มอวดดีเช่นนี้ จึงส่งเสียงประหลาดออกมาทันที และเสียงนี้เมื่อเทียบกับด้านนอกแล้ว นับว่าทรงพลังมากกว่าหลายเท่า แต่วิญญาณของลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย ทั้งยังยิ้มพร้อมพูดขึ้นว่า “อย่าเสียพลังไปเปล่า ๆ นักเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก!”
อีกาสงสัยขึ้นมา พลางจ้องอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ “เหตุใดเจ้าจึงไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย?”
“เพราะเจ้าอ่อนแอเกินไป”
อีกาจะ
