ก” คำพูดของลู่เฉินทำให้หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออก
ดังนั้นเฮยหลวนจึงทำได้เพียงมองลู่เฉิน พร้อมสูดหายใจเข้าลึกแล้วพูดว่า “อาจารย์!”
“เด็กดี!” หลังจากที่ลู่เฉินแสยะยิ้มชั่วร้ายก็ปลดโซ่ตรวนบนค่ายกลออก
ไม่นานเฮยหลวนก็เป็นอิสระ
จากนั้นหญิงสาวก็หยุดใช้เคล็ดวิชาวิหควิญญาณสวรรค์ ทำให้ฝาแฝดทั้งสองปรากฏตัวออกมา แต่ฝาแฝดทั้งสองได้แอบนำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดไปรายงานต่ออาจารย์ของนางเสียแล้ว
เมื่อค่ายกลหยุดลง ขณะที่เฮยหลวนกำลังเตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง เสียงหนึ่งก็ดังก้องสะท้อนขึ้นมา “เกิดสิ่งใดขึ้น? คิดว่าข้าไม่มีตัวตนหรือ?”
เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ทุกคนพลันหวาดกลัวขึ้นมา
จากนั้นรอบ ๆ ก็ค่อย ๆ มืดสลัวลง
ผู้อาวุโสเจ็ดรู้ว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเสียแล้ว จึงรีบตะโกนออกไปทันที “ผู้อาวุโสรอง นี่เป็นเพียงการหยอกเล่นกันเท่านั้น!”
“บีบให้ศิษย์ข้าเรียกอาจารย์ ส่วนพวกเจ้าก็มองมันเป็นเพียงเรื่องสนุกกันเท่านั้นหรือ?” น้ำเสียงนั้นมีแววตำหนิเล็กน้อย
ผู้อาวุโสเจ็ดรีบอธิบาย “ผู้อาวุโสรอง เรื่องนี้เป็นเพียงการเล่นพนันสนุก ๆ ของเด็ก ๆ เท่านั้น ท่านอาวุโสแล้ว อย่าใส่ใจนักเลย”
“การเล่นสนุกของเด็ก ๆ รึ… ผู้อาวุโสเจ็ด หรือเจ้าคิดว่าข้าไม่มีตัวตนอยู่อย่างนั้นหรือ?” น้ำเสียงนั้นเอ่ยถามด้วยความเย็นชา
ผู้อาวุโสเจ็ดรีบมองไปยังผู้อาวุโสสี่และสิบทันที “พวกท่านรีบช่วยกันอธิบายเสียหน่อยเถิด”
ทั้งสองจึงทำได้เพียงพูดโน้มน้าวผู้อาวุโสร
