ล่นออกจากร่างของชายหนุ่ม
“เหตุใดจึงแห้งเฉา?” ทุกคนในบริเวณนั้นต่างก็สงสัย
บางคนยังเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจว่า “เจ้าหนุ่มผู้นี้ทำได้อย่างไร?”
“เข้าไม่ใช่ขั้นหลอมแก่นแท้แน่ ๆ!” ขณะนั้นเอง ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าตัวตนของลู่เฉินต้องมีปัญหาอะไรบางอย่าง
จิ่วคูเห็นเช่นนั้นก็มีสีหน้าไม่ดีนัก เขาจ้องมองไปยังชายหนุ่มพลางพูดว่า “เจ้าสามารถกลืนกินพลังปราณของสิ่งของได้?”
กลืนกินพลังปราณของสิ่งของ?
ทุกคนในบริเวณนั้นเข้าใจในทันที
ลู่เฉินฉีกยิ้ม “ถือว่าเจ้าเข้าใจ”
จิ่วคูไม่พอใจ ทั้งยังตะโกนไปยังเฉียนหลัวและคนอื่น ๆ “ใช้ค่ายกลต้นไม้!”
เฉียนหลัวจึงอดขานรับออกไปไม่ได้ “ขอรับ!”
เมื่อทุกคนได้ยินว่ามีค่ายกลต้นไม้ก็รู้สึกแปลกใจมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะบางคนที่ไม่รู้ได้เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “ค่ายกลต้นไม้คือสิ่งใดกัน?”
คนบางส่วนที่เข้าใจจึงอธิบายว่า “คือการที่มีกองต้นไม้ปรากฏขึ้น และต้นไม้เหล่านี้สามารถโจมตีคนได้”
“โจมตีคน?” ยังมีบางคนไม่เข้าใจ แต่เพียงไม่นานก็ได้รับรู้
เมื่อเห็นเฉียนหลัวและพวกรวมพลังกันแล้ว เพียงไม่นานทั่วทั้งลานประลองก็ถูกปกคลุมไปด้วยเงาต้นไม้ทันที
เงาต้นไม้เหล่านี้โจมตีไปยังลู่เฉินและพวกอย่างบ้าคลั่ง
กานจิ่วเม่ยที่มีพลังอ่อนแอที่สุด เพียงไม่นานก็รู้สึกว่าต้นกำลังจะรับมือไม่ไหว
ลู่เฉินรู้ดีว่าเคล็ดวิชาที่ทั้งสามคนนี้รวมพลังกันอยู่นั้น หากคิดจะทำลายก็จำเป็นต้องทำให้ทั้งสามพ่ายแพ้
ดังนั้นชายหนุ่มจึงป
