บทที่ 649 ฝ่ามือแปดวิญญาณที่สามารถผนึกวิญญาณคนได้!
ลู่เฉินเพียงโบกมือ ค้อนนี้จึงตกลงบนฝ่ามือของเขาทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ขณะที่ลู่เฉินพบกับค้อนนั้น ไฟเพลิงเก้าลูกก็ได้ลอยออกมาจากภายในร่างกาย และไฟเพลิงทั้งเก้านี้ก็ได้กลืนกินค้อนนี้ลงไปทันที
จากนั้นค้อนนี้ก็กลายเป็นเพียงกองขยะท่ามกลางสายตาผู้คน
จินอีฉุยมองด้วยความสับสน จูเก๋อหลิงเฟิงเองก็รู้สึกตกใจเช่นกัน “เกิดเรื่องใดขึ้น?”
ในขณะที่กานจิ่วเม่ยรู้สึกดีใจ “ดีจริง ๆ”
เฮยหลวนหันไปยิ้มให้จูเก๋อหลิงเฟิงพลางพูดว่า “ข้าบอกแล้ว เขาสามารถควบคุมสมบัติวิญญาณของผู้อื่นได้ แต่เจ้าไม่เชื่อข้าเอง”
จูเก๋อหลิงเฟิงโมโหจนหันไปตะโกนใส่จินอีฉุย “อย่าใช้สมบัติวิญญาณ ใช้เคล็ดวิชา!”
จินอีฉุยที่กำลังโกรธแค้นอยู่จึงปล่อยมัดออกไปอย่างไม่ตั้งใจ
ในฐานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งแห่งหุบเขาลึก หมัดนี้จึงแฝงไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง และทันทีที่ชายหนุ่มถูกโจมตี เขาก็กลายเป็นกระดาษและแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทว่าพริบตาต่อมา ลู่เฉินก็ยืนอยู่บนก้อนหินพลางพูดด้วยรอยยิ้ม “ตามหาข้าหรือ?”
ทุกคนต่างพากันตกตะลึง
บางคนพูดออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เมื่อครู่เขาหนีไปได้หรือ?”
“เป็นไปได้อย่างไร?”
กานจิ่วเม่ยยิ้มพลางมองไปยังกู่ซานฉง “ศิษย์พี่ คิดว่าแม้จินอีฉุยจะมีพลังอยู่ แต่กลับโจมตีเจ้าหนุ่มนั่นไม่ได้”
“อย่าดูถูกจินอีฉุยผู้นี้ เขาไม่ธรรมดา” กู่ซานฉงมักรู้สึกว่าจินฉีฉุยยังมีพลังที่ยังไม่ได้ปล่อยออก
