หญ่ขึ้นมาทันที
ทุกคนสูดหายใจเข้า จินอีฉุยพูดด้วยความพึงพอใจ “ค้อนของข้านี้ เป็นระดับศักดิ์สิทธิ์สองดาวเชียวนะ!”
“แล้วอย่างไรกัน?” ลู่เฉินเอ่ยอย่างไม่สนใจ
ท่าทีไม่สนใจของอีกฝ่ายทำให้จินอีฉุยยิ้มเย็นชา “ช่างไม่รู้จักประมาณตนเสียจริง!”
พูดจบ ค้อนนี้ก็โจมตีไปยังลู่เฉิน
ค้อนกำลังจะโจมตีลงบนศีรษะของลู่เฉิน ทว่าไม่นานค้อนนั้นก็กลับลอยหยุดอยู่บนฟ้า
เมื่อเห็นค้อนลอยเคว้งอยู่ในขณะนั้น ทุกคนต่างก็รู้สึกแปลกใจ
จูเก๋อหลิงเฟิงจึงยิ่งขมวดคิ้ว “จิงอีฉุย เจ้าทำสิ่งใด?”
จินอีฉุยพูดด้วยความกังวล “มีบางอย่างผิดพลาดแน่ ข้าจะลองอีกครั้ง!”
เมื่อพูดจบ จินอีฉุยก็นำค้อนขึ้นมา และโจมตีออกไปอีกครั้ง แต่ค้อนก็ยังคงลอยหยุดอยู่บนศีรษะลู่เฉินเช่นเดิม
ภาพดังกล่าวต่างทำให้ทุกคนต่างรู้สึกแปลกใจ
“เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่?”
“ไม่รู้”
ทุกคนไม่เข้าใจสักนิด แม้แต่กานจิ่วเม่ยก็ยังมองไปยังกู่ซานฉงด้วยความแปลกใจ “ศิษย์พี่ นี่คือ?”
“คาดว่าค้อนนั่นอาจจะถูกเขาควบคุมเสียแล้ว”
“ค้อน?”
กานจิ่วเม่ยราวกับคิดอะไรบางอย่างออก แต่ผู้คนในบริเวณนั้นไม่รู้ โดยเฉพาะจูเก๋อหลิงเฟิงที่รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย “จินอีฉุย เจ้ากำลังทำสิ่งใด?”
ในขณะนั้น จินอีฉุยได้ใช้พลังทั้งหมดของตนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่สามารถทำให้ค้อนเคลื่อนไหวได้ เขาเริ่มมีสีหน้ากังวลมากขึ้น “ศิษย์พี่ ค้อนของข้าไม่ฟังคำสั่งข้าแล้ว!”
“ไม่ฟังคำสั่ง?” จูเก๋อหลิงเฟิงขมวดคิ้ว
คนอื่น ๆ ต่างก
