บทที่ 646 เสียงหนึ่งที่ทำให้เหล่าผู้อาวุโสหวาดกลัว
ชิงอีถงเริ่มรู้สึกมีความหวัง
เฉียนหลัวนำเรื่องทั้งหมดไปบอกแก่ลู่เฉิน ชายหนุ่มจึงได้เตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว
…
หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งถ้วยชา จิ่วคูก็ได้เดินทางมาถึงลานกว้างในหุบเขาลึก
ผู้คนที่อยู่ในสวนอื่น ๆ ภายในลานหุบเขาลึกต่างแปลกใจว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ดังนั้นต่างก็เดินล้อมเข้ามา
แม้แต่ไป๋หลี่ซาน เมื่อเห็นจิ่วคูก็รีบเดินเข้ามากล่าวทักทาย “ผู้อาวุโสเก้า ท่านมาได้อย่างไร?”
“ช่วงนี้สวนผลไม้ของข้าได้เกิดสิ่งประหลาดบางอย่างขึ้น และสิ่งที่ทำให้เกิดขึ้นก็อยู่บนตัวคนของเจ้า ดังนั้นข้าจึงอยากมาดูเสียหน่อย” จิ่วคูอธิบาย
“อยู่บนตัวคนของข้าหรือ?” ไป๋หลี่ซานไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร
กานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉงรีบวิ่งเข้ามาเพราะอยากรู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ดังนั้นทั้งสองจึงมองหน้ากัน
จิ่วคูมองไปยังลู่เฉินด้วยท่าทางจริงจัง ก่อนจะโบกมือข้างหนึ่งขึ้น ภาพบางอย่างก็ปรากฏขึ้นมา
ภาพนี้เป็นภาพเงาร่างของลู่เฉิน
ไป๋หลี่ซานเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เขา?”
กานจิ่วเม่ยพึมพำเบา ๆ “เขาคงไม่ได้ไปสร้างความวุ่นวายแก่ผู้อาวุโสเก้าหรอกนะ?”
กู่ซานฉงมีสีหน้าแปลกใจ “เช่นนั้น เขาคงจะเกิดปัญหาเสียแล้ว”
เมื่อจิ่วคูเห็นปฏิกิริยาของทั้งสามคนก็เอ่ยถามขึ้น “หมายความว่า เขาเป็นคนของพวกเจ้าจริงหรือ?”
“เขาเป็นคนของพวกเราจริง เพียงแต่บนตัวเขามีสิ่งใดกัน ถึงทำให้ผู้อาวุโสเก้าต้องมาดูด้ว
