บทที่ 642 เพื่อเอาชีวิตรอด ถึงกับยอมขายตัวเอง!
ฝ่ามือนี้เป็นสีดำ และยังมีมวลอากาศสีดำล้อมรอบอยู่จำนวนมาก มันดูราวกับแขนที่ยาวออกมาจากภายในวิญญาณก่อกำเนิดของชิงอีถง
ไม่เพียงเท่านั้น กลางลำแขนขนาดใหญ่นี้ยังมีอักขระยันต์สีดำอยู่มากมาย
ขณะเดียวกัน ลู่เฉินยังสามารถมองเห็นวิญญาณชิงอีถง ถูกห่อหุ้มอยู่ภายใน ‘ลำแขน’ นี้ ราวกับถูกอะไรบางอย่างพันธนาการไว้
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างพากันหวาดกลัว
บางคนพูดด้วยน้ำเสียงติดขัดว่า “เถาวัลย์วิญญาณภูต!”
เฉียนหลัวกลัวจนสับสน “บ้าไปแล้ว? เลี้ยงเถาวัลย์วิญญาณภูตไว้จริงหรือ?”
ขณะนั้นเอง กายเนื้อของชายหนุ่มก็ถูกเถาวัลย์วิญญาณภูตพันรัดไว้ในทันที และมันยังคิดจะเข้าไปภายในร่างกายของลู่เฉิน เพื่อลากวิญญาณของชายหนุ่มออกมา
แต่ขณะที่เถาวัลย์นี้กลายเป็นเงาจับลู่เฉินไว้นั้น มันกลับไม่สามารถคว้าจับอะไรไว้ได้เลย
สิ่งนี้จึงทำให้ ‘ลำแขน’ ชะงักงันด้วยความตกตะลึง “เหตุใดข้าจึงจับวิญญาณของเจ้าไม่ได้?”
ชายหนุ่มยกยิ้มชั่วร้าย “เพราะวิญญาณของข้าแข็งแกร่งมาก เจ้าจับข้าไม่ได้นับว่าเป็นเรื่องปกติ”
“เฮอะ! เช่นนั้นข้าคงต้องเข้าไปดูภายในร่างกายของเจ้าเสียหน่อยแล้ว!” เถาวัลย์วิญญาณภูตจึงกลายเป็นเงาสีดำพุ่งเข้าไปภายในร่างกายอีกฝ่ายทันที
ทุกคนนิ่งอึ้งเนื้อตัวแทบไม่ขยับ
ลู่เฉินมองไปยังพวกเขาทุกคน “พวกเจ้ารอข้าที่นี่ อย่าคิดเล่นเล่ห์อุบายเด็ดขาด!”
ทุกคนพยักหน้ารับอย่างว่างาย เห็นได้ชัดว่าพว
