ี้จะทำให้หมดสติไปได้”
“หมดสติ?” เงาสายฟ้าตกตะลึง
ชายหนุ่มทำท่าครุ่นคิดแล้วจึงพูดขึ้นว่า “รอให้พลังยุทธ์ของเจ้าเพิ่มขึ้นกว่านี้ พายุฟ้าคะนองก่อตัวขึ้นแล้ว เจ้าก็จะรู้ว่ามีผลอย่างไร”
เงาสายฟ้าขานรับแล้วจึงพูดด้วยความตื่นเต้น “ขอบคุณนายท่านยิ่งนัก”
ลู่เฉินไม่ได้พูดสิ่งใดอีก แต่ยังคงมองหาสถานที่ที่เหมาะสมต่อไป
แต่เมื่อเดินไปเรื่อย ๆ ก็มาถึงป่าผลไม้แห่งหนึ่ง ต้นไม้ที่นี่มีความอุดมสมบูรณ์ ขณะเดียวกันผลวิญญาณด้านบนก็มีจำนวนมากและเต็มไปด้วยพลังปราณ
ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีผู้ใด เขาจึงใช้ไข่มุกรวบรวมวิญญาณดูดซับพลังปราณรอบ ๆ จากนั้นร่วมมือกับไข่มุกอัสนีวิญญาณในการสร้างพลังให้เงาสายฟ้าตนนี้
แต่ช่วงเวลาดี ๆ เช่นนี้กลับสั้นยิ่งนัก
เพียงไม่นาน ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
ชายหนุ่มรีบเก็บไข่มุกทั้งสองเข้าไปทันที จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัว และคนเหล่านี้ต่างก็ถกเถียงกันถึงสาเหตุที่ทำให้พลังปราณรอบ ๆ นี้ดูบางตาลง
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย นั่นก็คือชิงอีถง
เมื่อชิงอีถงเห็นลู่เฉินในขณะนั้นก็เบิกตากว้างพลางพูดขึ้นว่า “เจ้าอีกแล้ว”
“ชิงอีถง เขาคือใครกัน?” ชายที่แบกธนูไว้ด้านหลังและยืนอยู่ด้านข้างชิงอีถงเอ่ยถามอย่างสงสัย
“เจ้าหนุ่มผู้นี้ก็คือคนที่ข้าเคยพูดให้เจ้าฟังก่อนหน้านี้” ชิงอีถงหันไปพูดกับชายผู้นั้น
เมื่อชายผู้นั้นได้ฟังก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา “วันนี้ คอยด
