่แข็งแกร่ง ข้าคิดว่าสามารถให้เขาเข้าร่วมภูเขาเดียวดายได้”
กู่ซานชิงก็คิดเช่นนั้น
ถึงแม้กู่ซานฉงจะไม่ได้พูดคำใด แต่แววตาทั้งสองของเขายังเต็มไปด้วยสายตาแห่งความชื่นชม ไป๋หลี่ซานจึงมองไปยังทั้งสองพลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อย่างไรกัน? พวกเจ้าต้องการจะขอร้องแทนคนนอกคนหนึ่งหรือ?”
กานจิ่วเม่ยรีบพูดขึ้นมาทันที “ประมุขยอดเขา เมื่อวานท่านบอกให้พวกเราตามหาผู้มีวรยุทธ์ และมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง ข้าจึงคิดว่าเขาก็ไม่แย่”
คำพูดนี้เตือนสติกู่ซานฉงขึ้นมาทันที
กู่ซานฉงพูดขึ้นมาว่า “ประมุขยอดเขา เมื่อวานท่านพูดแล้ว พวกเราต้องรีบหาคนที่เหมาะสมเพื่อไปยังสถานที่นั้น”
“หรือพวกเจ้ายังหาคนที่ดีกว่าเขาไม่ได้?” ไป๋หลี่ซานเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยพอใจ
ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน โดยเฉพาะยอดฝีมือเหล่านี้ที่อยู่ในภูเขาเดียวดายต่างก็รู้ดีว่าวรยุทธ์ของลู่เฉินนั้นไม่ธรรมดา โดยเฉพาะเขาที่เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ ดังนั้นทุกคนจึงรู้ดีว่าหากเปรียบเรื่องการป้องกันแล้ว ลู่เฉินนั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขาทุกคน
แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ไป๋หลี่ซานต้องการ เขาจึงดูมีท่าทีเคร่งขรึมขึ้นมา “ภูเขาเดียวดายที่ยิ่งใหญ่ ยังต้องพึ่งพาขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่งหรือ!”
ทุกคนไม่ตอบ ส่วนลู่เฉินนั้นถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกเขาพูดสิ่งใด แต่ชายหนุ่มกลับพูดขึ้นมาว่า “อย่าฟุ้งซ่านนัก มิเช่นนั้นอีกไม่นานเจ้าจะเดือดร้อนได้!”
ทุกคนไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูดกับไป๋หลี่ซานเช่นนี
