ก” มีบางคนคิดว่าอีกฝ่ายกำลังรนหาที่ตาย
และในขณะนั้นเอง หมอกสีขาวบนท้องฟ้าก็เปิดออก กลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาจับลู่เฉินไว้ทันที จากนั้นประมุขภูเขาจึงข่มขู่ออกมา “เห็นแล้วหรือไม่? หากข้าคิดจะจัดการเจ้า มันง่ายเสียยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ ข้าไม่จำเป็นต้องออกไป!”
“พลังของเจ้านับว่าแข็งแกร่งยิ่งนัก แต่ยังด้อยกว่าข้า” ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มออกมา
ทุกคนต่างแปลกใจว่าชายหนุ่มนำความมั่นใจเช่นนั้นมากจากที่ใดกัน
และในขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็ได้ดูดซับพลังหมอกสีขาวนี้เข้ามา ทำให้ตนไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
ทุกคนบริเวณนั้นต่างก็ตกตะลึง เพราะต่างรู้ว่าเคล็ดวิชาหมอกอำพรางของประมุขภูเขานั้น สามารถจับยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนได้ และยังทำให้ยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนไม่สามารถสำแดงพลังออกมาได้แม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาคิดไม่ถึงก็คือลู่เฉินจะสามารถทำลายเคล็ดวิชาหมอกอำพรางนี้ได้จริง ๆ โดยไม่ไว้หน้าประมุขภูเขา
กานจิ่วเม่ยจึงพูดขึ้นมาด้วยความตกตะลึง “เจ้าหนุ่ม เจ้าก็ใช้ได้นี่ แม้แต่เคล็ดวิชาหมอกอำพรางของประมุขภูเขา ยังสามารถทำลายได้อย่างง่ายดายเช่นนี้?”
“เคล็ดวิชาหมอกอำพราง?” ชายหนุ่มไม่รู้จักเคล็ดวิชานี้
“ใช่ เคล็ดวิชาหมอกอำพราง สามารถใช้หมอกแปลงเป็นรูปร่างเช่นใดก็ได้ จากนั้นก็พันรัดจับคนผู้นั้นไว้ พลังนี้แข็งแกร่งมาก แต่เจ้ากลับไม่เป็นอันใดแม้แต่น้อย!”
“ก็ไม่มีอันใด” ลู่เฉินกล่าว
ไม่มีอันใด?
ทุกคนอดนับถือชายหนุ่มขึ้นมา
