เช่นนี้”
กู่ซานชิงที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็เอ่ยขึ้นว่า “ข้าก็เช่นกัน”
“ศิษย์พี่ของพวกเจ้าแข็งแกร่งยิ่งนัก เพียงแต่เขาแค่ประมาทไปก็เท่านั้น”
กานจิ่วเม่ยคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะกล้าวิจารณ์ศิษย์พี่ของตน “เจ้าหนุ่ม เจ้าพูดถูก ศิษย์พี่ของเรา ถึงแม้จะแข็งแกร่งนัก แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะเสียท่าให้เจ้าได้”
ลู่เฉินเพียงหัวเราะและไม่ได้พูดอะไร แต่จู่ ๆ กู่ซานฉงที่อยู่ด้านหน้ากลับหยุดเดิน จากนั้นจึงปล่อยกลุ่มปราณพลังสีขาวขึ้นไปบนท้องฟ้า
เมื่อปราณพลังสว่างขึ้นมา บนท้องฟ้าจึงปรากฏบันได บันไดนี้มีเพียงเก้าขั้น ขณะเดียวกันบนบันไดเก้าขั้นนี้ก็มีกระแสน้ำวนสีดำอยู่
กู่ซานฉงรีบพูดด้วยความเคารพต่อกระแสน้ำวนสีดำนั้น “ท่านประมุขยอดเขา”
ขณะนั้นเอง กลิ่นอายบางอย่างก็แผ่กระจายออกมา ทุกคนจึงรีบพูดด้วยความเคารพ “ท่านประมุขยอดเขา!”
ภายในกระแสน้ำวนนี้ มีน้ำเสียงประหลาดเอ่ยถามขึ้น “พวกเจ้าไม่ฝึกตนกันหรือ?”
“ประมุขยอดเขา เกิดเรื่องขึ้นเล็กน้อย” กู่ซานฉงพูดด้วยความลำบากใจ
“เรื่องใดกันที่ทำให้พวกเจ้าจำเป็นต้องมาล้อมที่นี่ไว้มากมายเพียงนี้?” ประมุขยอดเขาเอ่ยถามอย่างสงสัย
กู่ซานฉงมองไปยังลู่เฉิน จากนั้นจึงพูดขึ้นมาว่า “เขาต้องการมาท้าทายท่าน!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น บรรยากาศรอบ ๆ ก็พลันเงียบสงบลงทันที เพราะพวกเขากำลังรอดูว่าประมุขยอดเขาจะพูดอย่างไร
ประมุขยอดเขาที่อยู่บนกระแสน้ำวนคิดว่าตนได้ยินผิดไป จึงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “ก
