บทที่ 615 สุดท้ายเขาก็ไม่ตาย
“รากวิญญาณรูปธรรม เมื่อเทียบกับศาตราศักดิ์สิทธิ์แล้วนับว่าแข็งแกร่งกว่ามากนัก และยังไม่จำเป็นต้องผ่านการหลอม อีกทั้งผู้อื่นยังไม่สามารถทำลายและควบคุมมันได้ ขณะเดียวกันผู้ที่ใช้มันนั้นสามารถควบคุมมันได้ ทำให้มันมีความเร็วสูงสุด” ลู่เฉินอธิบาย
กานจิ่วเม่ยได้ฟังดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า “ไม่เลว สิ่งที่เจ้ารู้นั้นนับว่าไม่น้อย”
“แต่…”
“แต่อันใดกัน?” กานจิ่วเม่ยเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางดูลึกลับก็รู้สึกแปลกใจ
ชายหนุ่มยกยิ้มชั่วร้าย “แต่รากวิญญาณรูปธรรมนั้นแม้จะแข็งแกร่ง ทว่าต้องใช้พลังปราณจำนวนมากในการทำมัน ซึ่งมันง่ายต่อการทำให้พลังปราณอ่อนแอลง จนทำให้ผู้คนหาโอกาสในการลงมือได้”
“เรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล ข้าสามารถเพิ่มพลังปราณได้ตลอดเวลา ดังนั้นเรื่องนี้ไม่ใช่จุดอ่อนของข้า”
“โอ้? เช่นนั้นมาเถิด ให้ข้าได้ชื่นชมเสียหน่อย รากวิญญาณรูปธรรมของเจ้านี้ แท้จริงแล้วแข็งแกร่งเพียงใดกัน” ชายหนุ่มยิ้มพลางมองอีกฝ่าย
กานจิ่วเม่ยรู้ว่านี่เป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายแล้ว ดังนั้นนางจึงต้องรักษามันไว้ และรวบรวมพลังทั้งหมดไปบนรากวิญญาณรูปธรรมนี้
หลังจากนั้น แสงสีน้ำเงินสองสายก็สว่างขึ้นมา ทำลาย ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉิน ทำลายแผ่นกระดาษทั้งหมดของชายหนุ่ม
ชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้นที่บริเวณอื่นพลางพูดขึ้นว่า “ทั้งสามครั้งผ่านไปแล้ว”
กานจิ่วเม่ยชะงัก “เมื่อครู่นั้นไม่นับ!”
“เหตุใดจึงไม่นับ?”
“เ
