่นแกล้งข้าหรือ?”
“อาจารย์ของข้า จะมีเวลาว่างเพียงนั้นเชียวหรือ?” ชายที่มีนามว่าฟ่านหลงเผยรอยยิ้มประหลาด
“หึ ต้องเป็นเพราะครั้งที่แล้วแน่ ข้าไม่ช่วยเหลือเขา เขาจึงส่งเจ้ามาทำให้ข้าลำบากใจ” ปรมาจารย์หยวนยิ่งรู้สึกโมโห
“ปรมาจารย์หยวน ข้าเพียงแค่ทำตามกฎเท่านั้น ไม่ได้เป็นเพราะอาจารย์ของข้าที่ทำให้ท่านต้องลำบากใจ” ฟ่านหลงชี้ไปยังป้ายประกาศการทดสอบบนกระท่อมไม้หลังเล็กนั้น
ปรมาจารย์หยวนมีสีหน้าไม่ดีนัก
ส่วนลู่เฉินกลับพูดขึ้นว่า “บนป้ายประกาศ ไม่ได้บอกว่าห้ามขั้นหลอมแก่นแท้เข้าร่วม”
ฟ่านหลงได้ฟังจึงรู้สึกพอใจขึ้นมา “ไม่ได้บอกไว้ แต่ด้านบนมีบรรทัดหนึ่งบอกว่าจำเป็นต้องผ่านการทดสอบเบื้องต้นโดยผู้ทดสอบเสียก่อน จึงจะสามารถเข้าร่วมได้!”
“ผู้ทดสอบคือผู้ใด?” ลู่เฉินเอ่ยถาม
“ต้องขออภัย ผู้ทดสอบในรอบเดือนนี้คือข้า ฟ่านหลง!” เจ้าตัวเผยรอยยิ้มประหลาด
“เช่นนั้น ต้องทำอย่างไรจึงจะผ่านการทดสอบของเจ้าได้?”
“การทดสอบของข้านั้นง่ายมาก นั่นก็คือเจ้าอ่อนแอเกินไป ไม่จำเป็นต้องทดสอบ!”
“เช่นนั้นถ้าเอาชนะเจ้าได้?” เพียงประโยคเดียวของลู่เฉิน ก็ทำให้ทุกคนเกิดความปั่นป่วนขึ้นมาทันที
มีบางคนยังคิดว่าฟังผิดไป “เจ้าหนุ่มผู้นี้ บ้าไปแล้วหรือ?”
“ยิ่งกว่าบ้าเสียอีก สมองมีปัญหาแน่”
ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น ฟ่านหลงก็ยิ้มออกมา “ได้ ข้าจะให้โอกาสเจ้า อย่าหาว่าข้าข่มเหงรังแกเจ้าแล้วกัน!”
ปรมาจารย์หยวนได้ยินเช่นนั้นก็