บทที่ 604 พลังที่แสดงออกมานั้น ทำให้ผู้คนตกตะลึงเป็นอย่างมาก
ปรมาจารย์หยวนรู้ว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จึงจ้องมองไปยังลู่เฉินก่อนจะพูดขึ้นว่า “เมื่อหลายปีก่อน บนภูเขานี้ จู่ ๆ ได้เกิดรอยร้าวขึ้น และยังมีก้อนหินประหลาดปะทุออกมามากมาย เมื่อคนของหุบเขาลึกผ่านมามักจะถูกก้อนหินเหล่านี้ระเบิดใส่จนบาดเจ็บ ดังนั้นหุบเขาลึกจึงส่งพวกเราปรมาจารย์สวรรค์ทั้งสิบแปดมาตรวจสอบดู”
“หลังจากนั้น?”
“ตอนนั้น เมื่อทุกคนเข้ามาทีละคนต่างก็หนีออกไปเพราะจัดการได้ยาก ส่วนตัวข้าไม่อยากถูกส่งมาตาย ดังนั้นจึงไม่อยากไป จนกระทั่งได้รับคำสั่งของหุบเขาลึก ผู้ใดสามารถทำให้ก้อนหินเหล่านี้ไม่ทำร้ายคนของหุบเขาลึกได้ ก็จะมอบภูเขาลูกนี้ให้แก่คนผู้นั้น”
เมื่อชายหนุ่มได้ยินเช่นนี้ก็เผยรอยยิ้มออกมา “จากนั้นเจ้าจึงมาที่นี่?”
“ในตอนนั้นข้ามีสมบัติวิญญาณชิ้นหนึ่ง ก็คือชิ้นที่ถูกเจ้าเอาไปนั่น ดังนั้นจึงคิดอยากจะลอง แต่คิดไม่ถึงว่าจะสามารถเข้ามายังภูเขาลูกนี้ได้อย่างง่ายดายจริง ๆ และยังสามารถเก็บก้อนหินเหล่านั้นเป็นของใช้ของตัวเองได้ ข้าจุงได้รับภูเขานี้มา!”
พูดจบ ปรมาจารย์หยวนจึงจ้องมองไปยังลู่เฉินราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ
“ที่แท้เรื่องก็เป็นเช่นนี้” เมื่อชายหนุ่มเข้าใจแล้ว จึงให้ปรมาจารย์หยวนนำทางไปยังหุบเขาลึกต่อไป
แต่ปรมาจารย์หยวนกลับพูดขึ้นมาช้า ๆ ว่า “คือว่า นายท่าน ท่านสามารถมอบชุดคลุมนั่นคืนให้ข้าได้หรือไม่?”
“คืนให้
