งกายของเขา กลับถูก ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินสกัดไว้ ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ และยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็ตกตะลึง
ฟ่านหลงยิ่งรู้สึกสับสน “เกิดสิ่งใดขึ้น?”
ปรมาจารย์หยวนเอ่ยเยาะเย้ย “บอกแล้วว่าเจ้าอย่ารนหาที่ตาย!”
“เป็นไปไม่ได้ เมื่อครู่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่!” ฟ่านหลงไม่พอใจ จึงลองต่อไปอีกครั้ง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถทำลาย ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินได้
เขาจึงพูดด้วยความโมโหว่า “ตราบใดที่เจ้าเอาชนะข้าไม่ได้ ก็ไม่ถือว่าเจ้าผ่านการทดสอบ!”
“โอ้? อย่างไรจึงจะถือว่าเอาชนะเจ้าได้?”
“ต้องให้ข้ายอมรับความพ่ายแพ้เท่านั้น!” ฟ่านหลงพูดอย่างไร้ยางอาย
พูดจบ ฟ่านหลงก็นำสมบัติวิญญาณที่เหมือนโล่กำบังออกมา จากนั้นล้อมรอบตนเองไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าลู่เฉินจะไม่สามารถทำอะไรตนได้
