เห็นจุดสีดำขนาดเล็กได้
“รักษาไว้เช่นนี้ ดูสะดวกขึ้นมาหน่อย” ชายหนุ่มฉีกยิ้มก่อนจะดูดซับพลังเพลิงพิโรธจากก้อนหินอื่น ๆ ทีละก้อนต่อไป
ดำเนินเช่นนี้ต่อไปอีกประมาณครึ่งชั่วยาม ลู่เฉินก็ได้ดูดซึมซับก้อนหินเหล่านี้จนแห้งแล้ว แต่ภายในห้องลับนั้น ทุก ๆ ช่วงเวลาจะปรากฎก้อนหินเช่นนี้ออกมาอีก
ลู่เฉินอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดูภายในนั้น
ภายในห้องลับนั้นมีค่ายกลหนึ่ง และภายในค่ายกลนี้มีก้อนหินที่มีลักษณะคล้ายกันลอยอยู่มากมาย
แต่นี่ไม่ใช่จุดสำคัญ เพราะจุดที่สำคัญก็คือชายหนุ่มได้เห็นรอยแตกร้าวรอยหนึ่งและก้อนหินเหล่านั้นก็ออกมาจากรอยแตกร้าวนั้น
ลู่เฉินตกอยู่ในความครุ่นคิด “พื้นที่รอยร้าว?”
ชายหนุ่มคาดไม่ถึงว่า ภายในพระราชวังสินธุเหมันต์ เขาจะพบรอยร้าวที่ปรากฏในมหาทวีปจิ่วโหยวเช่นกัน ดังนั้นจึงมีสีหน้าประหลาดใจ
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังทะลุผ่านค่ายกลไปยังช่องของรอยร้าว แต่ภายในรอยร้าวนั้นมืดสลัว จึงไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในนั้นได้ และเมื่อเขาโยนสมบัติวิญญาณชิ้นหนึ่งเข้าไป สมบัติวิญญาณนั้นจึงถูกฉีกขาดในทันที
“พลังการทำลายนี้ช่างแข็งแกร่งนัก!” ลู่เฉินสูดหายใจเข้าลึก
แต่เพียงไม่นาน เมื่อก้อนหินเหล่านั้นลอยออกมาจากรอยร้าวนั้น ชายหนุ่มก็ฉีกยิ้ม “ถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกเจ้ามาได้อย่างไร แต่การดูดซึมซับพวกเจ้านั้นก็ไม่แย่!”
ดังนั้นลู่เฉินจึงหลอมพลังเพลิงพิโรธภายในก้อนหินนี้อย่างบ้าคลั่งต่อไป
เมื่อเวลาผ่า
