บทที่ 593 นายบ่าวได้พบกันอีกครั้งในรอบแสนปี
เห็นเพียงกระจกถูกปกคลุมด้วยหมอกสีขาว และมีเสียงสะท้อนอยู่ข้างใน “เกิดอันใดขึ้น?”
เมื่อทุกคนได้ยินเสียงนี้ พวกเขาต่างก็สงสัยว่าเขาใช่บรรพบุรุษของตระกูลหั่วผู้นั้นหรือไม่
ผู้นำตระกูลหั่วอธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดให้อีกฝ่ายฟังรอบหนึ่ง
หลังจากได้ยินเสียงในกระจก เขาก็ตะโกนขึ้นทันที “ใครกล้าทำให้เขาลำบาก ข้าจะฆ่าคนผู้นั้น!”
ลู่เฉินคุ้นเคยกับเสียงนี้เป็นอย่างดี มันคือหั่วเตาหลาง แต่อีกฝ่ายอ่อนแอลงมากแล้ว
ส่วนทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าเหตุใดบรรพบุรุษตระกูลหั่วจึงปกป้องลู่เฉินมากขนาดนี้ ส่วนผู้นำตระกูลหั่วก็มองไปที่คุณชายสี่ฟาง “คุณชายสี่ เจ้าก็ได้ยินแล้วสินะ!”
คุณชายสี่ฟางพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า “บรรพบุรุษของเจ้าเหลือแต่วิญญาณที่อ่อนแอเท่านั้น เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวหรือ?”
ผู้นำตระกูลหั่วเริ่มมีท่าทีเคร่งขรึม “คุณชายสี่ เจ้ากำลังพยายามทำให้ตระกูลหั่วของเราอับอายใช่หรือไม่?”
“ข้าบอกแล้วว่าข้าแค่ต้องการตัวเขาเท่านั้น” คุณชายสี่ฟางที่อยู่ในเขตแดนชี้ไปที่ลู่เฉินซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลนัก
ผู้นำตระกูลหั่วมีสีหน้าดูไม่ได้ “แต่บรรพบุรุษของเราต้องการปกป้องเขา”
“บรรพบุรุษของพวกเจ้า ถ้ามีความสามารถจริง ๆ ก็ให้เขาออกมาเถอะ!” คุณชายสี่ฟางพูดอย่างเหยียดหยาม
ผู้นำตระกูลหั่วมีสีหน้าดูไม่ได้ ในขณะที่เสียงของกระจกก็พูดขึ้นว่า “ดูเหมือนว่าถ้าข้าไม่ออกมา พวกชนรุ่นหลังอย่างพวกเจ้าคง
