กมายจึงฟันลงมายังลู่เฉิน
สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในระยะเวลาเพียงความคิดเดียวเท่านั้น
หลงซวงคิดว่ากระบี่วิญญาณเหล่านี้ของตนสามารถทำให้วิญญาณของลู่เฉินบาดเจ็บร้ายแรงได้อย่างง่ายดาย แต่ใครจะคิดว่าเพียงแค่ผ่านการโจมตีครั้งแรกไปเท่านั้น ชายหนุ่มกลับไม่เป็นอะไร
ไม่เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มยังมองไปยังหลงซวงพลางเอ่ยถาม “มีความสามารถเล็กน้อยเพียงนี้เชียว?”
“เจ้า!” หลงซวงที่เดิมทีเต็มไปด้วยความมั่นใจ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการสังหาร การจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บเล็กน้อยนั้นนับว่าไม่เป็นปัญหา แต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ทำให้เขาสับสนขึ้นมา
ชายหนุ่มเห็นท่าทางตกตะลึงของเขาที่กำลังนำกระบี่วิญญาณทั้งสองเล่มออกมานั้นก็อดส่ายศีรษะไม่ได้ “อย่างไรกัน? ไม่ลงมือต่อหรือ?”
“ดูเหมือนว่าจะต้องให้เจ้าได้ลองกระบี่วิญญาณของข้าเสียแล้ว!”
เมื่อคนผู้นี้พูดจบ จึงปรากฏตัวด้านหลังของลู่เฉินทันที กระบี่ทั้งสองฟันไปยังไหล่ทั้งสองข้างของลู่เฉิน
ภายใต้สถานการณ์ปกตินั้น วิญญาณของผู้ฝึกตนขั้นแปลงเซียนที่อยู่ภายใต้กระบี่วิญญาณทั้งสองเล่มนี้สามารถฟัน ‘ไหล่ทั้งสอง’ จนแหลกได้อย่างรวดเร็ว และทำให้มือทั้งสองข้างหายไปได้
แต่เมื่อกระบี่ทั้งสองฟันไปยังไหล่ของลู่เฉินนั้น ไหล่ทั้งสองข้างของเขากลับไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
“เป็นไปได้อย่างไร?” ภายใต้หมวกไม้ไผ่นั้น หลงซวงตกตะลึงจนเอ่ยสิ่งใดไม่ออก
“ดูเหมือนว่า นอกจากเจ้าจะมีความเร็วก็ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งใ
