ไว้ไม่ให้หนีไปได้ คิดว่าจะต้องให้อีกฝ่ายเป็นเหมือนตน นั่นก็คือถูกพันธนาการไว้ภายในปราการวิญญาณนี้
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา “คิดจะกักขังข้าหรือ?”
“ข้าออกไปไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าก็จงอย่าคิดออกไป!”
“วิธีนี้นับว่าไม่เลว แต่เสียดายที่เจ้าอ่อนแอเกินไป!” พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งของลู่เฉินสามารถหลุดพ้นจากโซ่ตรวนสีดำนั้นได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงพุ่งตัวออกไปด้านนอกเขตแดน
หลงซวงรู้สึกสับสน “เหตุใดเจ้าจึงออกไปได้เช่นนั้น?”
“ข้าสร้างมันขึ้นมา ข้าต้องออกมาได้แน่นอน” ชายหนุ่มมองสีหน้าตกตะลึงของหลงซวงด้วยรอยยิ้ม
หลงซวงเสียใจจนพูดไม่ออก “ข้าเสียใจจริง ๆ ที่ไม่จัดการเจ้าเสียตั้งแต่แรก!”
“ว่ามาเถิด ผู้ใดส่งเจ้ามา!” ลู่เฉินไม่อยากเสียเวลาพูดไร้สาระกับอีกฝ่าย
