ารวิญญาณของอีกฝ่าย
ฉีฉีน้อยที่อยู่ถัดจากลู่เฉินรู้สึกหวาดกลัวมาก แต่ชายหนุ่มกลับส่งยิ้มให้นาง “รอก่อน ข้าจะสอนบทเรียนที่ดีให้มันรู้ว่าใครคือราชาที่แท้จริง”
ฉีฉีน้อยกำลังสับสน
ทว่าลู่เฉินกลับหลับตาลง ในห้วงจิตสำนึกของเขานั้น วิหคยักษ์สีทองกำลังบินอยู่รอบ ๆ และความเร็วของมันก็เร็วมาก มันบินไปรอบ ๆ ที่นั่นราวกับเงาของแสงสีทอง
“เจ้าหาทางออกเจอหรือยัง?” จู่ ๆ ชายหนุ่มก็ปรากฏตัวขึ้นและยิ้มให้กับวิหคยักษ์สีทองที่กำลังวุ่นวายอยู่
วิหคยักษ์สีทองหยุดลง จากนั้นก็จ้องไปที่ลู่เฉิน “รนหาที่ตาย!”
เห็นเพียงวิหคยักษ์สีทองกระพือปีก และลมหิมะที่รุนแรงก็ปรากฏขึ้น จากนั้นก็กระทบกับเงาวิญญาณของลู่เฉิน แต่ชายหนุ่มกลับพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อย่าเสียแรงเปล่าเลย”
“เจ้า เป็นไปไม่ได้!” วิหคยักษ์สีทองตกตะลึงไปชั่วขณะ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงโจมตีอีกฝ่ายอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็เป็นเช่นเดิม และเขาไม่สามารถทำอะไรกับจิตวิญญาณของชายตรงหน้าได้
ลู่เฉินยิ้มให้กับวิหคยักษ์สีทอง “อันใดที่เป็นไปไม่ได้?”
“เจ้าเป็นมนุษย์ที่อ่อนแอ เหตุใดการโจมตีของข้าถึงทำร้ายเจ้าไม่ได้” วิหคยักษ์สีทองถามด้วยใบหน้าที่สับสน
ชายหนุ่มยิ้มและพูดว่า “เพราะจิตวิญญาณของข้าแข็งแกร่งกว่าของเจ้ามาก”
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!” วิหคยักษ์สีทองกล่าวด้วยความไม่เชื่อ
ชายหนุ่มมองมันด้วยรอยยิ้ม “แล้วเจ้าอยากเห็นความแข็งแกร่งของข้าหรือไม่เล่า?”
“เ
