ู่รอบ ๆ ด้านหลัง จากนั้นจึงมองลู่เฉินด้วยความประหลาดใจ “ศิษย์พี่ลู่ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าควรเดินเข้ามาเช่นไร?”
“ไม่ว่าค่ายกลใดล้วนมีจุดบอดอยู่ และจุดบอดนี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้” คำพูดของลู่เฉิน ทำให้เจี่ยอันยังเข้าใจได้ไม่ชัดเจนนัก
แต่ลู่เฉินไม่ได้อธิบายต่อ แต่มองไปยังประตูบานใหญ่ตรงหน้า “หลังจากนี้ พวกเจ้าจำเป็นต้องตามข้ามา”
ฟาเทียนและคนอื่น ๆ ขานรับ จากนั้นทุกคนจึงเข้าไปพร้อมกัน เมื่อก้าวเข้าไปภายในพระราชวังนี้ ด้านหน้าจึงปรากฏทางเดินออกมาสิบทาง
“มากเพียงนี้เชียวหรือ?” ฟาเทียนตกใจ
ฉีฉีน้อยมองไปยังทางเดินที่สาม “ทางที่สามนี้ มีบางอย่างกำลังดึงดูดข้า!”
“เจ้าสามารถมองเห็นสถานการณ์ของทางเดินที่สามนี้ได้หรือไม่?” ลู่เฉินถามเจี่ยอัน
ทันใดนั้นเอง การรับรู้ของทุกคนได้ถูกจำกัดไว้ ทำให้พวกเขามองเห็นได้เพียงสถานการณ์ภายในระยะสิบเก้าเท่านั้น เมื่อไกลออกไปก็จะเป็นเพียงพื้นที่มืดสลัว ถึงแม้ลู่เฉินจะมี ‘ไข่มุกอาทิตย์อัสดง’ อยู่ก็ไม่สามารถใช้การได้
เจี่ยอันพยักหน้ารับก่อนจะพูดว่า “ข้าสามารถมองเห็นเหตุการณ์ในระยะห้าร้อยก้าวได้”
“ว่ามาเถิด สถานการณ์บนทางเดินนี้”
“ทางเดินนี้มีระยะทางประมาณหนึ่งร้อยก้าว เมื่อเดินออกไปแล้วจะเป็นผืนป่าแห่งหนึ่ง ภายในผืนป่านี้มีอสูรปีศาจอยู่ไม่น้อย” เจี่ยอันค่อย ๆ พูดออกมา
“ผืนป่า?” ฟาเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ใช่ ผืนป่า”
ฟาเทียนไม่เข้าใจ “พระราชวังนี้ จะมีผืนป่าได้อย่า