่ซานเส้าบันดาลโทสะ จึงใช้ทวนโจมตีไปยังลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง ชายหนุ่มยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้อีกฝ่ายโจมตีได้อย่างอิสระ
ภาพการต่อสู้ที่ดุเดือดนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกเหลือเชื่อ
หยวนเส่าชิงที่อยู่ภายในขวดนั้นรู้สึกโมโหขึ้นมา “สมควรตาย เหตุใดจึงไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้?”
ปรมาจารย์สยบมารที่อยู่ภายใต้หน้ากากพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าหนุ่มผู้นี้ ไม่ใช่คนธรรมดา”
“หมายความว่าอย่างไร?”
“การป้องกันของเขานั้นแข็งแกร่งนัก และไม่ใช่สิ่งที่ขั้นหลอมแก่นแท้ควรจะมี” ปรมาจารย์สยบมารพูดถึงปัญหาที่อยู่ภายในใจของตน
“เรื่องนี้ข้าก็อยากรู้เช่นกัน แต่ตอนนี้ พวกเราควรจะทำลายเขาเช่นไร?” หยวนเส่าชิงย่อมรู้ดีว่าการป้องการของลู่เฉินนั้นแข็งแกร่ง มิเช่นนั้น ตนคงไม่ถูกอีกฝ่ายทำร้ายจนไร้กายเนื้อเช่นนี้
ปรมาจารย์สยบมารครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่า จะต้องเรียกฝูงอสูรออกมา”
“เจ้าคิดจะเรียกที่นี่หรือ?” หยวนเส่าชิงรู้สึกสงสัย
ปรมาจารย์สยบมารพยักหน้า “อืม ข้าต้องการพวกมันที่นี่!”
“แต่ที่นี่มีผู้คนอยู่เป็นจำนวนมาก ถ้าหากปล่อยฝูงอสูรปีศาจออกมา เกรงว่าคนที่นี่อาจจะ…” หยวนเส่าชิงพูดขึ้นมาด้วยความกังวล
“เจ้ายังสนใจความเป็นความตายของคนเหล่านี้อยู่อีกหรือ?” ปรมาจารย์สยมมารย้อนถาม
“ข้าไม่ได้สนใจ แต่หากเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไป อาจส่งผลกระทบต่อพันธมิตรกำจัดมารได้ ในเมื่อวัตถุประสงค์ของพันธมิตรกำจัดมารคือกำจัดมาร!” หย
