ล่านี้ ทำให้พวกมันหยุดเคลื่อนไหวชั่วคราว และทำเพียงแค่ล้อมคนทั้งสามเอาไว้
จากนั้นชายหนุ่มจึงมองไปยังพวกอสูรปีศาจพลางยิ้มออกมา “แค่เพราะอสูรปีศาจเหล่านี้ก็อยากให้ข้ายอมแพ้หรือ?”
“เจ้าหนุ่ม อสูรปีศาจพวกนี้นับว่าทรงพลังยิ่งนัก” หยวนเส่าชิงข่มขู่ลู่เฉิน
“ทรงพลัง?” ลู่เฉินอดส่ายศีรษะออกมาไม่ได้ จากนั้นจึงกระจายมวลพลัง ‘อสูร’ ในร่างกายออกมา
อสูรปีศาจเหล่านั้น ราวกับว่าได้พบกับ ‘ราชันย์’ พวกมันจึงรีบถอยออกไปทันที
“เหตุใดพวกมันจึงถอยออกมา?” เมื่อหยวนเส่าชิงเห็นเช่นนั้นจึงรู้สึกกังวลใจขึ้นมา
ไม่เพียงแต่หยวนเส่าชิงเท่านั้น แม้แต่ผู้คนบริเวณรอบ ๆ ต่างก็รู้สึกแปลกใจ อวี่ซานเส้าพูดขึ้นมาด้วยท่าทางจริงจัง “เกิดอันใดขึ้น?”
ปรมจารย์สยบมารเอ่ยว่า “ขอข้าดูเสียหน่อย!”
เห็นเพียงปรมาจารย์สยบมารขยับธงต่อไป จากนั้นจึงมีแสงสีดำสว่างออกมาจากร่างกาย และแสงสีดำก็เข้าไปภายในร่างกายของอสูรปีศาจเหล่านั้นทันที
