บทที่ 558 จุดจบที่น่าสังเวชของแกะภูตมาร ดึงดูดการโต้กลับที่ทรงพลังของนักบุญหญิง
วิญญาณแกะตัวนี้มีขนาดใหญ่มากและลอยอยู่กลางอากาศ ราวกับว่ามันต้องการปกคลุมท้องฟ้าเอาไว้เกือบทั้งหมด
ไม่เพียงเท่านั้น ตัวมันยังเปล่งแสงสีม่วงออกมา อีกทั้งตาของมันยังเป็นสีแดง เขาของมันมีลูกบอลสายฟ้าเปล่งประกายออกมา
“ผู้ใด ผู้ใดเรียกข้ามาที่นี่?!” แกะส่งเสียงออกมาคล้ายเสียงของชายชราผู้หนึ่ง
“ข้า!” สตรีผู้นั้นเอ่ยอย่างตื่นเต้น
แกะมองไปที่สตรีนางนั้นและถามขึ้นว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าต้องใช้สิ่งใดในการเรียกข้าออกมา?”
ความตื่นเต้นของสตรีค่อย ๆ หายไปกลายเป็นเคร่งขรึมแทน “ข้ารู้!”
“ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว เช่นนั้นก็บอกความปรารถนาของเจ้ามา แล้วให้แกะภูตมารอย่างข้าช่วยเจ้าให้เป็นจริง!” แกะภูตมารลอยอยู่ตรงนั้นและพูดกับนางราวกับเป็น ‘ผู้ช่วยชีวิต’ ของนางผู้นี้
นางชี้ไปที่ลู่เฉิน “นั่นเขา! ตราบใดที่เจ้าเอาชนะเขาได้ ข้าจะให้วิญญาณอสูรแก่เจ้ากลุ่มหนึ่ง!”
“วิญญาณอสูร อยู่ที่ใด?!” แกะภูตมารเอ่ยถาม
นางจึงหยิบขวดเล็ก ๆ ขวดหนึ่งออกมาถือไว้ในมือ และในขวดเล็ก ๆ นี้ก็สามารถมองเห็นวิญญาณอสูรจำนวนนับไม่ถ้วนได้
แกะภูตมารพอใจมากและพูดขึ้นว่า “ได้!”
แต่ลู่เฉินกลับมองนางด้วยรอยยิ้ม “คนที่ทำข้อตกลงกับแกะภูตมารมักจะมีเพียงผลลัพธ์เดียว!”
“ผลลัพธ์?” นางไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายถึงอะไร
ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย “แกะภูตมารเป็นสิ่งที่ไม่ซื่อสัตย์
