ดเจ้าจึงรู้?”
“เรื่องที่ข้ารู้ยังมีอีกมากนัก!”
“ถึงแม้เจ้าจะรู้ แล้วอย่างไรเล่า?” ผู้นำจวนมองท่าทางอวดดีของลู่เฉินก็รู้สึกโมโหขึ้นมาและตะคอกออกมาเสียงดัง
“ข้าสามารถบอกเจ้าได้ว่าข้าควบคุมภูเขาลูกนี้ได้อย่างง่ายดาย โดยไม่จำเป็นต้องใช้กุญแจ!”
“โอ้อวด ภูเขาลูกนี้เทียบไม่ได้กับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เก้าดาว ถ้าหากคิดจะหลอมมันอย่างรวดเร็วนั้น ถึงแม้เจ้าจะเป็นยอดฝีมือขั้นแปลงเซียน อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งหมื่นปี” ผู้นำจวนรู้สึกว่าชายผู้นี้กำลังพูดจากอวดดีมากเกินไป
“อย่าร้อนใจไป รอให้ข้าหาศาสตราวุธภูตผีของภูเขาลูกนี้พบเสียก่อน ข้าก็จะสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระแล้ว”
“ศาสตราวุธภูตผีของสมบัติวิญญาณนี้แข็งแกร่งมากนัก เจ้าคิดว่าเจ้ามีวิธีเข้าใกล้มันได้อย่างนั้นหรือ?” ผู้นำจวนหัวเราะ
ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร แต่กลับสำรวจไปรอบ ๆ ‘พื้นที่’ นี้ และพบว่ามีอุโมงค์อยู่จำนวนไม่น้อย จากนั้นเขาก็เริ่มเดินไปมาผ่านอุโมงค์เหล่านี้
ผู้นำจวนที่อยู่ในมุมมืดจ้องมองการเคลื่อนไหวของเขา ขณะเดียวกันยังพูดกระตุ้นขึ้นว่า “เจ้าไม่มีทางหาพบ!”
“ข้ามีเบาะแสอยู่แล้ว” ลู่เฉินยิ้มด้วยความมั่นใจ
ผู้นำจวนคิดว่าอีกฝ่ายเพียงแค่พูดตลกเท่านั้น ทว่าเพียงไม่นาน ลู่เฉินก็มาถึงด้านนอกกำแพง จากนั้นจ้องมองไปบนกำแพงพลางยิ้มและพูดขึ้นว่า “ด้านหลังกำแพงนี้เป็นที่ที่ศาสตราวุธภูตผีอยู่”
“เจ้า! เจ้าคาดเดาไปเองแน่ ๆ!” ผู้นำจวนร้อนใจขึ้นมา
