ฉินไว้
“ดูนั่น! ผู้อาวุโส!” ฟาเทียนตะโกนร้องเรียก
อวิ๋นซวนซวนมีสีหน้าไม่ได้นัก “สิบคนนี้มีทักษะการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วมาก!”
“ทักษะการเคลื่อนไหว?” ฟาเทียนแปลกใจ
อวิ๋นซวนซวนพยักหน้ารับคำ “ทั้งสิบคนสามารถเคลื่อนย้ายคู่ต่อสู้ไปยังสถานที่ที่วางแผนไว้ และเป็นระยะทางสั้น ๆ ความสามารถเช่นนี้ยังสามารถนำมาใช้ในการต่อสู้ได้!”
“เคลื่อนไหวระหว่าการต่อสู้?”
“ใช่!” อวิ๋นซวนซวนพยักหน้า
ฟาเทียนสูดหายใจเข้าลึก “ผู้อาวุโสคงจะไม่ถูกพวกเขาเคลื่อนย้ายไปมาจนไม่มีแม้แต่โอกาสจะต่อต้านได้หรอกนะ?”
สำหรับคำถามนี้ อวิ๋นซวนซวนก็เคยคิดเช่นกัน แต่นางกลับขมวดคิ้วขึ้นมาขณะที่จ้องมองไปยังลู่เฉินที่อยู่บนภูเขาลูกเล็ก “ดูจากสถานการณ์แล้ว พวกเขาสิบคนคิดที่จะจัดการเขาบนภูเขานั่น”
“เหตุใดจึงเลือกภูเขาลูกนั้น?” จู่ ๆ ฟาเทียนก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
อวิ๋นซวนซวนได้ยินเช่นนั้นจึงมองไปยังภูเขาด้วยความตั้งใจ จากนั้นก็พบว่าบนภูเขาลูกนั้นได้รับผลกระทบจากเคล็ดวิชาอำพรางสวรรค์ ทำให้ที่นั่นมีไอซากศพปรากฏออกมาจำนวนไม่น้อย
“ดูนั่น ภูเขาเล็กน้อยก็มีไอซากศพออกมา” อวิ๋นซวนซวนชี้ไปยังบนภูเขาที่เกิดกระแสอากาศ
“จริงด้วย!” เมื่อฟาเทียนเห็นดังกล่าวจึงตกตะลึง
ฉีฉีน้อยยังคงกังวลใจไม่แปรเปลี่ยน “เช่นนั้น ศิษย์พี่คงไม่เป็นอันใดใช่หรือไม่?”
ฟาเทียนไม่กล้ารับปาก ส่วนอวิ๋นซวนซวนมีท่าทางจริงจังขึ้นมา “พูดได้ยาก”
ส่วนผู้นำจวนที่อยู่บนยอดเขาหิม
