นไว้ด้วยความเร็วแสง
หลังจากนั้นเขาก็รีบลบการเชื่อมต่อระหว่างผู้นำจวนและศพนี้ทันที แววตาทั้งสองข้างของศพค่อย ๆ หรี่ลง จนในที่สุดวิญญาณหุ่นเชิดนี้ก็หลับใหลไป
ผู้นำจวนตกตะลึงขึ้นมา “เหตุใดจึงสูญเสียการควบคุมไปได้?”
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังดูดซับพลังปราณของศพนี้จนแห้งต่อหน้าผู้คนมากมาย ทำให้กลิ่นอายของศพนี้ลดลง จนกลายเป็นซากศพแห้งเฉาไปในที่สุด
และเมื่อเขาคลายมือออก ซากศพแห้งนี้กลายเป็นเพียงกองฝุ่นผงตกกระจายไปทั่วพื้นดิน
“นี่…” อวิ๋นซวนซวนมองฉากนี้อย่างตกตะลึง
ฟาเทียนสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดก่อนจะพูดออกมาว่า “น่ากลัวยิ่งนัก!”
ฉีฉีน้อยกะพริบตาก่อนจะพูดขึ้นว่า “ร้ายกาจ!”
ฝั่งคนของจวนเหมันต์อุดรเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน ฉีเหยียนมองไปยังผู้นำจวนพร้อมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก “ผะ ผู้นำจวน ขะ เขา เหตุใดเขาถึงสังหารศพนั้นได้?”
หยวนเส่าชิงไม่เข้าใจเช่นกัน ส่วนเจี้ยนซิงเฟิงเอ่ยด้วยความตกตะลึงว่า “น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
ผู้นำจวนไม่พอใจมาก เขาตะคอกเสียงดัง “ข้ายังมีศพที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้!”
ทันใดนั้น โลงศพน้ำแข็งโลงที่สองก็เริ่มขยับ ทุกคนต่างแปลกใจว่าครั้งนี้คือผู้ใด
เห็นเพียงโลงศพน้ำแข็งนั้นลอยขึ้นมา จากนั้นหญิงสาวที่มีใบหน้าน่าเกลียดก็ปรากฏออกมา ทั่วทั้งร่างกายยังแผ่กระจายมวลอากาศสีดำ และยังเห็นของเหลวสีดำไหลออกมาจากร่างกายของนาง
“ยายเฒ่าพิษทมิฬ!” อวิ๋นซวนซวนเบิกตากว้าง
คนของจวนเหมันต์อุดรแต่ละค
