บทที่ 524 คนแบกโลงศพน้ำแข็งกลุ่มหนึ่งบินมา ขาดไปหนึ่งพอดี!
ลู่เฉินมองไปยังด้านนอกหมอก
เจี้ยนซิงเฟิงที่ลอยอยู่ตรงนั้นคลี่ยิ้มชั่วร้ายพลางพูดขึ้นมาว่า “ก่อนหน้านี้เขาได้รับบาดเจ็บเพราะข้า ถึงแม้เขาจะมีจี้หยกอันใดนั่น บาดแผลก็ยังคงอยู่”
“แต่ตอนนี้ จวนเหมันต์อุดรมีคนอยู่มากมาย พลังของเขาจะสูงยิ่งขึ้น กลายเป็นการป้องกันที่แข็งแกร่ง” อวิ๋นซวนซวนอธิบาย
ลู่เฉินฉีกยิ้มออกมา “เช่นนั้นก็แยกเขาออกจากคนเหล่านั้น”
“แยกออก?”
“ค่ายกลหมอกที่นี่น่าสนใจยิ่งนัก” เมื่อลู่เฉินพูดจบ ก็ให้อวิ๋นซวนซวนและฟาเทียนตามตนไป
อวิ๋นซวนซวนที่เห็นลู่เฉินยุ่งอยู่กับการทำอะไรบางอย่างรู้สึกไม่เข้าใจ “เขากำลังทำสิ่งใดหรือ?”
ฟาเทียนที่เริ่มปรับตัวได้แล้วจึงพูดขึ้นมา “ผู้อาวุโสกำลังจัดค่ายกล”
“จัดค่ายกล?” อวิ๋นซวนซวนงุนงน
“คาดว่าเขากำลังคิดที่จะใช้ค่ายกลนี้ และเมื่อปรับเปลี่ยนมันเล็กน้อยแล้ว ก็จะทำให้มันต่างไปจากเดิม” ฟาเทียนอธิบาย
อวิ๋นซวนซวนรู้สึกสงสัย “ค่ายกลใหญ่นี้เป็นค่ายกลระดับสูงห้าดาว เขาสามารถเปลี่ยนได้หรือ?”
“ไม่รู้ แต่ถึงบัดนี้ ข้าก็ยังไม่เคยเห็นผู้อาวุโสเปลี่ยนมันไม่ได้” ฟาเทียนพูดด้วยความแน่วแน่
อวิ๋นซวนซวนมีท่าทางจริงจังขึ้นมา “น่าอัศจรรย์เพียงนั้นเชียวหรือ?”
“รอดูเถิด” ฟาเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม
อวิ๋นซวนซวนจึงทำได้เพียงแค่รอดู และบนยอดเขาหิมะนั้น หยวนเส่าชิงเอ่ยถามผู้นำจวนด้วยความสงสัย “ผู้นำจวนหลิว เจ้าหนุ่มผู้น
