้าต่ำไปจริง ๆ”
“ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะยังหาข้าเจอได้” อวิ๋นซวนซวนพูดอย่างภาคภูมิใจ
ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็บรรเลงกู่ฉิน ขณะที่กุ่ยเจี๋ยยังคงซ่อนตัว และในเวลาเดียวกันก็พุ่งเข้าไปในร่างของอวิ๋นซวนซวนภายใต้คำสั่งของลู่เฉิน
อวิ๋นซวนซวนหน้าเปลี่ยนสี จากนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น และนั่งขัดสมาธิบนหิมะอย่างรวดเร็ว นางหลับตา ขณะเดียวกันบริเวณรอบ ๆ ก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาวเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นแอบลอบโจมตี
ในจิตสำนึกของอวิ๋นซวนซวนในยามนี้ กุ่ยเจี๋ยกำลังใกล้เข้ามาทีละก้าว
วิญญาณของอวิ๋นซวนซวนใช้ความเย็นสีดำล้อมรอบตัวไว้ทันที “มาเลย!”
กุ่ยเจี๋ยยิงธนูเงามารสองสามดอกที่สร้างจากเคล็ดวิชาภูตผีออกมา แต่อวิ๋นซวนซวนสกัดกั้นพวกมันไว้ทั้งหมดในคราวเดียว ยิ่งไปกว่านั้น อวิ๋นซวนซวนยังพูดอย่างมีชัยว่า “เจ้าเห็นหรือไม่ ข้าต้านทานมันได้อย่างง่ายดาย?”
ลู่เฉินซึ่งอยู่นอกร่างของอวิ๋นซวนซวนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าต่อต้านการโจมตีของเขา แต่เจ้าจะต่อต้านของข้าได้หรือไม่?”
“ร่างกายของข้าเปิดใช้งานการป้องกันตัวเองแล้ว เจ้าโจมตีข้าไม่ได้” อีกฝ่ายสาบาน
“อย่างที่ข้าพูดไปเมื่อครู่ เคล็ดวิชาตอบโต้ของเจ้ามีจุดอ่อน”
พูดจบ เขาก็สำแดงเคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณ ยิ่งไปกว่านั้นยังกลายเป็นเงาลวงตาเข้าไปในร่างของอวิ๋นซวนซวนทันที
เมื่ออวิ๋นซวนซวนเห็นลู่เฉินปรากฏขึ้นในพื้นที่จิตสำนึก ดวงตาของนางพลันเบิกกว้าง “จะ เจ้าเข้ามาได้อย่างไร!?”
“จุ
