ว แต่เมื่อไปถึงที่นั่น ข้าก็ถูกกักขัง จนกายเนื้อถูกทำลายในที่สุด วิญญาณถูกขัง และวิญญาณนี้ถูกสายฟ้ากลืนกินมาหลายปี ถ้าไม่ใช่เพราะตัวข้าฝึกเคล็ดวิชาสายฟ้า คาดว่าวิญญาณคงสลายไปแล้ว!”
เมื่อลู่เฉินจึงขมวดคิ้วขึ้นมา “เจ้าก็ได้รับเทียบเชิญ?”
“ใช่!”
“ผู้ใดมอบให้ แล้วเหตุใดจึงต้องไปยังใจกลางจิ่วโหยว?” ลู่เฉินอยากรู้เป็นอย่างมากว่าแท้จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้นบ้าง
“ผู้ใดส่งมานั้น ข้าไม่รู้ แต่ในเทียบเชิญพูดไว้ว่า ใจกลางจิ่วโหยวนั้น สามารถหาสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าผลสายฟ้าเซียนได้ และเพียงแค่ข้าใช้มัน ก็สามารถกลายเป็นเซียนได้ทันที และในตอนนั้น ข้าติดอยู่ที่ขั้นแปลงเซียนก้าวสุดท้าย ดังนั้น…” เมื่อเล่ยม่อเทียนพูดถึงตรงนี้ จึงรู้สึกเสียใจขึ้นมาเล็กน้อย
ลู่เฉินมีท่าทางจริงจังขึ้นมา “ดูเหมือนว่าผู้ที่เชิญเจ้านั้นจะเข้าใจเจ้าเป็นอย่างาก และยังเข้าใจถึงนิสัยใจคอของเจ้า!”
เล่ยม่อเทียนพยักหน้า “ใช่”
“เทียบเชิญนั้นยังอยู่หรือไม่?”
“ขณะที่เข้าไปยังใจกลางจิ่วโหยวนั้น มันถูกทำลายไปพร้อมกับกายเนื้อของข้าแล้ว” เล่ยม่อเทียนตอบกลับด้วยความมืดมน
ลู่เฉินขมวดคิ้วมุ่น “เช่นนั้น เจ้ายังจำได้หรือไม่ว่าอยู่ที่ใดกัน?”
เล่ยม่อเทียนส่ายศีรษะ “หลังจากข้าเข้าไปแล้วก็เกิดหลงทาง เมื่อข้าปรากฏตัวอีกครั้งก็มาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยสายฟ้าเช่นนี้ กายเนื้อยังถูกทำลาย เหลือเพียงเงาและสมบัติวิญญาณของข้าที่ยังรักษาการติดต่อกันได้”
ลู่เฉิ
