นทำได้เพียงกล่าวปลอบ “ให้เวลาข้าสักสามสามปี ข้าจะต้องช่วยเจ้าออกมาให้ได้!”
เล่ยม่อเทียนกลัวว่าลู่เฉินจะเสี่ยงเกินไป ดังนั้นจึงส่ายศีรษะ “ลูกพี่ ที่นี่อันตรายเกินไป ท่านอย่าเข้ามาเด็ดขาด!”
ชายหนุ่มแสยะยิ้ม “เพียงแค่พวกเจ้าเรียกข้าว่าลูกพี่ ข้าก็มีหน้าที่ที่จะต้องพาเจ้ากลับมา!”
“แต่ว่า…!” เล่ยม่อเทียนรู้สึกกังวลใจ
“ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญอยู่เรื่องหนึ่ง ต้องรบกวนเจ้าเสียหน่อย”
“เรื่องสำคัญ?” เล่ยม่อเทียนสงสัย
ลู่เฉินเล่าเรื่องที่ตนมายังหอวังอัสนี รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ออกมา และสุดท้ายยังพูดขึ้นมา “เมื่อข้ากลับไปยังมหาทวีปจิ่วโหยวครั้งนี้ ยังค้นพบพลังที่ผิดปกติมากมาย ดังนั้นหากยังไม่เข้าใจชัดเจน ข้าจะไม่เปิดเผยตัวตนออกไปง่าย ๆ”
เล่ยม่อเทียนเข้าใจขึ้นมาทันที “ลูกพี่ ข้ารู้ว่าควรทำเช่นไร”
“อืม!” จากนั้นเขาก็ให้สายฟ้าอินทนิลเปิดเขตแดนที่มืดสลัว
ในฐานะที่สายฟ้าอัสนีเป็นวิญญาณศาสตราวุธของสมบัติวิญญาณนี้ จึงสามารถเปิดเขตแดนที่มืดสลัวนั้นได้อย่างง่ายดาย
เมื่อผู้นำเห็นลู่เฉินปรากฏตัวออกมา ก็รู้สึกสงสัยอยู่ภายในใจว่าเขาและผู้บุกเบิกของตนนั้นพูดสิ่งใดกัน
ขณะนั้นเอง เล่ยม่อเทียนที่เป็นเงาอยู่ภายในสายฟ้านั้นกล่าวกับผู้นำขึ้นมา “เจ้าคือผู้นำคนใหม่ของหอวังอัสนีใช่หรือไม่?”
“ขอรับ ข้า พานอวิ๋น”
“ได้ นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป เขาคือข้า ถ้าหากเขาต้องการทำสิ่งใด เจ้าต้องจัดการให้เขา ทราบหรือไม
