ยพลันเบิกตากว้างขึ้น “เจ้าจะทำสิ่งใด?”
“สลักตราประทับวิญญาณ”
ผู้อาวุโสเล่ยไม่รู้ว่าตราประทับวิญญาณคือสิ่งใด แต่เขารู้สึกว่าบนวิญญาณของตนนั้น จู่ ๆ ก็มีเครื่องหมายบางอย่างขึ้นมา จึงเอ่ยด้วยความตื่นกลัว “เจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่!”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้”
ผู้อาวุโสเล่ยร้อนใจขึ้นมาทันที “เจ้าคิดจะทำสิ่งใด?”
“พูดสิ่งที่เกี่ยวกับเคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณ!”
“เคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณ ผู้นำเป็นผู้มอบให้ข้า มีที่มาที่ไปอย่างไรนั้น หรือท่านผู้นำใช้ได้อย่างไรนั้น ข้า ข้าไม่รู้ทั้งสิ้น”
ลู่เฉินขานรับ “ได้ เจ้าถอยออกไปได้แล้ว”
จากนั้นโซ่ตรวนก็หายไป ผู้อาวุโสเล่ยรีบถอยออกไปห่างจากอีกฝ่ายทันที จากนั้นทุกคนก็ได้เห็นผู้อาวุโสเล่ยถูกแปลงร่างด้วยสายฟ้า
ในที่สุด ผู้อาวุโสเล่ยได้กลายเป็นชายกลางคน แต่สีหน้าเขาไม่สู้ดีนัก อีกทั้งยังบินออกไปจากภูเขา ผู้อาวุโสเหล่านั้นต่างก็ตะโกนขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโสเล่ย!”
ผู้อาวุโสเล่ยไม่พูดอันใดแม้แต่น้อย ทุกคนต่างแปลกใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกับผู้อาวุโสเล่ย เหตุใดหลังจากที่เขาเข้าไปภายในร่างของลู่เฉินแล้ว จึงหวาดกลัวจนหนีออกไป
ส่วนผู้อาวุโสใหญ่นั้นจ้องมองไปยังลู่เฉินพลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำสิ่งใดกับผู้อาวุโสเล่ยกัน?”
“เพียงแค่ให้เขาเชื่อฟังเท่านั้น ไม่ได้ทำอย่างอื่น” ชายหนุ่มหันไปตอบผู้อาวุโสใหญ่ด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสใหญ่ไม่เชื่อ ยังคงมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเย็นชา “ข้าไม่สนว
