บทที่ 502 สมบัติวิญญาณนี้มอบให้นางเล่น ก็คือมอบให้นางเล่น!
เมื่อบรรดาศิษย์ของหอวังอัสนีได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มลงมือ
ตู้เทียนซานพูดขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “ผู้อาวุโสสวี่ ไม่เกิดผล!”
“ในหอวังอัสนีของข้า ยังมีสิ่งที่ใดที่ข้าใช้ไม่ได้?” ผู้อาวุโสสวี่ไม่คิดเช่นนั้น บรรดาศิษย์ของหอวังอัสนีจึงเตรียมลงมือ
ฉีฉีน้อยมองไปยังลู่เฉินด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ศิษย์พี่ มอบให้ข้า คอยดูว่าข้าจะจัดการพวกเขาอย่างไร!”
พูดจบ ฉีฉีน้อยก็กลายเป็นร่างโปร่งแสงและหายไป คนของหอวังอัสนีรู้สึกตกใจขึ้นมา ส่วนผู้อาวุโสสวี่นั้นได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น
และในขณะนั้นเอง มวลอากาศเย็นก็ปรากฏขึ้น คนของหอวังอัสนีเหล่านั้นค่อย ๆ ถูกแช่แข็งตรงนั้นทันที
แต่คนของหอวังอัสนีได้เตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว
เห็นเพียงพัดสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของผู้อาวุโสสวี่ จากนั้นเมื่อพัดมันออกไป ลูกไฟเพลิงก็สว่างรอบกายคนเหล่านั้น เพียงไม่นานก็ทำให้คนเหล่านั้นกลับมาเป็นปกติ
ฉีฉีน้อยปรากฏตัวออกมาก่อนจะเอ่ยปากฟ้องลู่เฉิน “ศิษย์พี่ ท่านดูสิ พัดของเจ้าหนุ่มผู้นั้นน่าเกลียดเกินไปแล้ว!”
“เช่นนั้น ข้าจะนำมาให้เจ้า”
“ท่านนำมาได้หรือ?” ฉีฉีน้อยตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
ลู่เฉินตกปากรับคำ ฉีฉีน้อยจึงตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น “ได้! เช่นนั้นท่านช่วยนำพัดมาให้ข้า จากนั้นข้าจะจัดการพวกเขา!”
ชายหนุ่มพยักหน้ารับ วานรขาวได้ยินแล้วก็รีบเอ่ยเตือนผู้อาวุโสสวี่ “จับสมบัติว
