มันต์อุดรรู้สึกว่าลู่เฉินบ้าเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉีเหยียนที่ยังล้อว่า “พ่อหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าราชาอสรพิษน่ากลัว?”
และซูเฟยก็พูดว่า “พ่อหนุ่ม ราชาอสรพิษตัวนี้ฆ่าเจ้าได้เหมือนฆ่ามด”
ทว่าแม้เป็นเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ยังไม่สนใจอยู่ดี
ราชาอสรพิษที่อยู่กลางอากาศพลันยิ้มแปลกประหลาด “ให้ตุ๊กตาตัวน้อยของข้าเล่นกับเจ้าก่อนแล้วกัน!”
จากนั้นอสรพิษสีดำตัวเล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นบนหิมะ และเป้าหมายของพวกมันก็คือการพุ่งเข้าหาลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง
ทุกคนตกตะลึงและทยอยกันหลบหลีกอสรพิษสีดำตัวเล็ก ๆ เหล่านี้
ฟาเทียนคิดจะโจมตีอสรพิษสีดำตัวเล็ก ๆ เหล่านั้น แต่ทันทีที่การโจมตีมาถึง อสรพิษสีดำตัวเล็ก ๆ ก็หลบหลีกได้
“เร็วมาก!” ฟาเทียนตกใจ
ลู่เฉินกลับกล่าวกับฟาเทียนว่า “เจ้าไปอยู่ด้านข้างเถิด”
ฟาเทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลีกทาง อสรพิษเหล่านั้นจึงพุ่งไปหาลู่เฉินและไม่โจมตีคนอื่น ดังนั้นอสรพิษเหล่านี้จึงเข้ามาที่ด้านข้างของชายหนุ่มในบัดดลเพื่อพยายามจะกินเขา
ทันทีที่อสรพิษเหล่านี้มาอยู่ตรงหน้าก็กระโดดขึ้นแล้วกระโจนใส่ลู่เฉิน
ราชาอสรพิษที่อยู่กลางอากาศหัวเราะคิกคักอย่างแปลกประหลาด
แต่ในขณะที่อสรพิษเหล่านี้แตะต้องลู่เฉิน เกราะป้องกันอสูรของลู่เฉินก็ได้กักอสรพิษเหล่านั้นไว้ จากนั้นก็ทำให้พวกมันสูญเสียพลังในการต่อสู้ แล้วจึงกลืนกินพลังปราณของพวกมันทีละตัว
ไม่นานก็เหลือแต่ร่างที่เหี่ยวเฉา
ทุกคนท
