ใจออกมา “เพียงแค่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่ง?”
“อย่ามองว่าเขาเป็นเพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้ เขาเป็นเจ้าหนุ่มน่ากลัวผู้หนึ่ง” ฉีเหยียนบันดาลโทสะขึ้นมา
“น่ากลัวเพียงใดกัน?”
“เขาทำลายแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัด ทำให้แดนศักดิ์สิทธิ์สยบมารขุ่นเคืองใจ รวมทั้งองค์ชายสองและยังมีพระสนมซู” ฉีเหยียนค่อย ๆ อธิบายออกมา
เมื่อซูเฟยได้ฟังจึงเข้าใจในทันที “เจ้าหนุ่มผู้นี้ก็คือท่านหมอลู่ผู้นั้น?”
“ใช่ คือเขาแน่นอน”
“ข้าอยากหารือวิชาทางการแพทย์กับเขามานานแล้ว เพียงแค่ไม่มีโอกาส” จู่ ๆ ซูเฟยก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา ฉีเหยียนจึงมองไปยังซูเฟยด้วยความแปลกใจ
เมื่อซูเฟยเห็นสีหน้าประหลาดใจของอีกฝ่ายจึงเอ่ยถามขึ้นมา “อันใดกัน? มีปัญหาหรือ?”
“ไม่ได้มีปัญหา แต่เป็นปัญหาใหญ่มาก” ฉีเหยียนขมวดคิ้ว
“ว่ามาเถิด”
“ท่านเป็นแพทย์รักษาสัตว์ เขาเป็นแพทย์รักษามนุษย์ เหมือนกันหรือ?” ฉีเหยียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
ซูเฟยยิ้มเย็นชา “ไม่ว่าอย่างไร เพียงแค่เป็นวิชาแพทย์ก็พอ”
ฉีเหยียนแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา “หมายความว่า ท่านอยากจะหารือกับเขาจริง ๆ?”
ซูเฟยจึงตอบด้วยความมั่นใจ “แน่นอน แต่การกำจัดเขานั้น มีประโยชน์เช่นไรหรือ?”
“แล้วต้องการผลประโยชน์อันใด?” เมื่อฉีเหยียนเห็นสีหน้าของซูเฟย จึงอดที่จะเค้นถามขึ้นมาไม่ได้
