กลนั้นไร้ซึ่งเกล็ดหิมะ
เมื่อลู่เฉินและฟาเทียนมาถึงที่นี่ ทหารยามเหล่านั้นจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หวาดกลัวจนกระจายตัวออกไป เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูเหมือนจะรู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น
ฟาเทียนยิ้มพลางเอ่ยออกมา “ผู้อาวุโส ท่านดูนั่น คนเหล่านั้น”
“คนเหล่านี้ ชอบที่จะรังแกคนอ่อนแอและหวาดกลัวผู้แข็งแกร่ง” ลู่เฉินพูดจบก็ไม่ได้สนใจพวกเขา เพียงเดินตรงเข้าเมืองไป
ภายในเมืองมีความครึกครื้นเป็นอย่างมาก มีข้าวของขายอยู่มากมาย โดยเฉพาะสิ่งของเกี่ยวกับสัตว์ร้ายบางชนิดนั้นมีอยู่มากที่สุด
อย่างเช่น เลือดของสัตว์ปีศาจ กระดูกของสัตว์ปีศาจ และอื่น ๆ
สิ่งเหล่านี้ถือเป็นวัตถุดิบชั้นดีที่ใช้ในการหลอมยา ปรุงยา รวมทั้งหลอมอาวุธ ดังนั้นผู้ฝึกตนจากหลาย ๆ ที่ มักจะมาที่นี่เพื่อหาซื้อมัน ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ยังเป็นเมืองแรกทางตอนเหนือของแดนทักษิณา ดังนั้นรอบ ๆ นี้จึงมีความคึกคักเป็นอย่างมาก
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังเห็นสิ่งที่น่าสนใจบางอย่าง นั่นก็คือ ที่นี่ยังมีรายการล่าสัตว์อยู่ในหลาย ๆ สถานที่
รายการล่าสัตว์ที่เรียกกันนั้น เพียงแค่ล่าสัตว์ที่กำหนดได้ แล้วนำไปมอบให้แก่ร้านค้าที่เป็นผู้ออกคำสั่ง ร้านค้านั้นก็จะมอบรางวัลให้ เปรียบเสมือนนักล่าเงินรางวัล
ดังนั้น จึงมีการฝึกฝนตนมากมายเพื่อเป็นนักล่ารางวัลสำหรับร้านค้าบางแห่ง
และในขณะนั้นเอง ฟาเทียนก็ชี้ไปยังร้านขายของด้านหน้าพลางพูดขึ้นมา “ผู้อาวุโส ที่นั่นน่าจะมี
