็นออกไป
ขณะที่ทุกคนต่างก็คิดว่าหมอลู่จะถูกกระแทกจนกระเด็นออกไป เพลิงพยัคฆ์ที่ตั้งท่าจะกระแทกใส่ลู่เฉินนั้น จู่ ๆ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของ ‘ราชันย์’ ที่แข็งแกร่ง ทำให้มันหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
เพลิงพยัคฆ์ชะงักไปทันที มันหวาดกลัวจนคิดจะวิ่งหนีออกไป
ทุกคนยังไม่ทันจะรู้ตัวว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ชายหนุ่มก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา “คิดจะไปอย่างนั้นเลย? ถามข้าแล้วหรือยัง?”
จากนั้นทุกคนก็ได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง
นั่นก็คือ จู่ ๆ จักจั่นอัสนีได้ปรากฏตัวออกมา และสายฟ้าก็ฟาดไปยังร่างของเพลิงพยัคฆ์ ทำให้มันกรีดร้องเสียงดังขึ้นมา ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองก็ปรากฏตัวออกมาด้วย พร้อมกับฟาดลงมาอีกครั้ง
เพลิงพยัคฆ์คำรามก้องและด้านหลังก็ปรากฏรอยเลือดขึ้นมา
แต่นี่ยังคงไม่จบ
ลู่เฉินยื่นมือขวาออกไป เงาสีทองได้ปกคลุมบนร่างของเพลิงพยัคฆ์ ทำให้มันหวาดกลัวจนนอนลงไปกับพื้นและกรีดร้องขึ้นมา ราวกับมีท่าทางหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ทุกคนต่างประหลาดใจ
ฉีเหยียนรู้สึกงุนงนขึ้นมา จากนั้นจึงรีบเอ่ยถามขึ้น “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำอันใดกับมัน?”
“ม่านกักกันสัตว์ร้าย ใช้ได้ผลดีเลยทีเดียว!”
ม่านกักกันสัตว์ร้ายก็คือสิ่งที่ราชาหมาป่าเฒ่าเคยเรียกออกมาเพื่อจัดการกับราชาหมาป่าเหมันต์สงัด แต่ลู่เฉินก็สามารถใช้มันได้ เพียงแต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้นำออกมาใช้เท่านั้น เพราะการใช้ม่านกักกันสัตว์ร้ายนั้น จำเป็นต้องใช้พลังไม่น้อย
แต่ตอนนี้เขามีเม็ดยาหลาย
