เคยมายังทางเหนือของแดนทักษิณาพูดขึ้นมา “ผู้อาวุโส หากผ่านสะพานเหนือใต้นี้ไปแล้วก็จะเข้าสู่ทางตอนเหนือแล้ว จากนั้นก็จะสามารถเห็นหิมะได้”
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ พบว่าบริเวณนี้มีเพียงถนนเส้นนี้ และสถานที่อื่นล้วนเป็นเขตแดนทั้งสิ้น
“เหตุใดจึงมีเขตแดนมากมายเพียงนั้น?” ลู่เฉินอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา
เมื่อฟาเทียนเห็นว่าลู่เฉินดูไม่เข้าใจ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “หรือว่าผู้อาวุโสจะไม่รู้เกี่ยวกับสงครามครั้งใหญ่เมื่อห้าหมื่นปีก่อนหรือ?”
“สงครามใดกัน?”
“ในปีนั้น ทางตอนเหนือมีกลุ่มสัตว์ปีศาจและปีศาจมากมายปรากฏตัวออกมา หลาย ๆ กองกำลังของแดนทักษิณา รวมถึงคนของแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามจึงตั้งเขตแดนขึ้นที่นี่ เพื่อป้องกันปีศาจและสัตว์ปีศาจที่พุ่งตัวออกมา จากนั้นคนของแต่ละกองกำลังหากคิดจะไล่สัตว์ก็จะออกมาที่นี่ ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปนาน ที่นี่จึงกลายเป็นเส้นแบ่งเขตแดน” ฟาเทียนอธิบาย
ลู่เฉินได้ฟังจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “นั่นหมายความว่า จะเห็นคนธรรมดาทางตอนเหนือได้ไม่มากนัก?”
“ใช่ แต่อย่างไรก็เป็นอาณาเขตของแดนทักษิณา ดังนั้นแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามยังคงมอบทางตอนเหนือให้ราชวงศ์หนานโยวเป็นผู้ดูแลและจัดการ แต่ราชวงศ์หนานโยวได้ตั้งเมืองหลวง รวมถึงกองกำลังบางส่วนไว้ที่นั่น เพื่อป้องกันคนของราชวงศ์อื่นที่จะเข้ามาทางตอนเหนือได้”
ลู่เฉินไม่คิดว่าทางตอนเหนือของแดนทักษิณาจะมีเรื่องเช่นนี้อยู่
ฟาเทียนจึงชี้ไปยังสะพานนั
