บทที่ 481 ยืมร่างกาย เพื่อใช้ต่อต้านราชาหมาป่าเฒ่า
เมื่อห้องลับเปิดออกในขณะนั้น จึงได้เห็นราชาหมาป่าที่มีขนาดตัวใหญ่กว่าตน ทว่าร่างกายของมันดูผอมแห้งลงเล็กน้อย ทั้งยังถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น ราวกับซากศพที่ถูกคงสภาพกายไว้
“เข้ามาเถิด” น้ำเสียงของชายชราดังมาจากร่างของราชาหมาป่าเฒ่า
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดรู้สึกหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ถูก แต่เขายังคงเดินเข้าไปด้วยความระมัดระวัง
“เจ้าคือราชาหมาป่าเหมันต์สงัดตัวน้อยในตอนนั้นหรือ?” ร่างนั้นเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมด้วยสีม่วงจาง ๆ ที่ส่องสว่างอยู่ในความมืด
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดตอบด้วยท่าทาง ‘เชื่อฟัง’ “ใช่”
“ถึงแม้จะไม่ค่อยดีนัก แต่อย่างน้อยคุณภาพก็พอ ๆ กับข้า” อีกฝ่ายพูดด้วยท่าทางไม่สนใจเท่าใดนัก
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร แต่แสงสีฟ้าที่กะพริบอยู่อีกด้านหนึ่งนั้น มีเสียงของนักบุญหญิงดังขึ้นมา “พวกเจ้าคุยกันเสีย ข้าขอตัวออกไปก่อน”
จากนั้นแสงสีน้ำเงินนี้ก็ออกไป ประตูห้องลับถูกปิดลง เหลือเพียงราชาหมาป่าเหมันต์สงัดและราชาหมาป่าเฒ่าผู้นั้น
ราชาหมาป่าเฒ่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดออกมา “ชุบชีวิตข้า จำเป็นต้องใช้เลือดและพลังของเจ้า เจ้ารู้หรือไม่?”
“รู้” ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดขานรับ
“อืม เช่นนั้น เจ้าไปนอนตรงนั้น หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า จงอย่าขยับ” ราชาหมาป่าเฒ่าเอ่ยเตือนขึ้นมา
ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดถามขึ้นมาด้วยความไม่เข้าใจ “ผ
