บทที่ 478 เจรจาข้อตกลง? เจ้าไม่คู่ควร!
ร่างกะโหลกขนาดใหญ่ของราชันย์กระดูกภูตมองไปรอบ ๆ และพุ่งไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง แต่ไม่ว่าราชันย์กระดูกภูตจะพยายามอย่างหนักแค่ไหน มันก็มืดไปหมด
“อย่าพยายามเลย!” ลู่เฉินลอยอยู่ตรงนั้นพลางยิ้มให้ราชันย์กระดูกภูต
เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่สามารถทำได้ ราชันย์กระดูกภูตจึงต้องหยุด จากนั้นจึงจ้องมองที่ลู่เฉิน และพูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่!”
“ตอบคำถามของข้ามาก่อน!”
“ฝันไปเถอะ!” ราชันย์กระดูกภูตโกรธ หมอกดำเริ่มปกคลุมร่างกายของเขา จากนั้นร่างทั้งหมดของเขาก็หายไป
ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ “ใช้ฝีมือเช่นนี้ในโลกของข้าอย่างนั้นหรือ? นี่เจ้าไม่สนใจข้าเกินไปแล้วกระมัง?”
“ข้าแค่ต้องการซ่อนตัวในจิตสำนึกของเจ้า แล้วทำลายวิญญาณของเจ้าในยามที่เจ้าไม่สนใจ แล้วเจ้าก็จะตาย!” ราชันย์กระดูกภูตเอ่ยสาบาน
“ไร้เดียงสา!”
“เรื่องเล็กน้อย ความสามารถในการซ่อนตัวของข้าไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะค้นพบได้”
“ไม่ใช่ว่าข้าหาไม่เจอ แต่ร่างแยกของเจ้าแยกออกหลายพันชิ้น แล้วล่องลอยอยู่ในห้วงสำนึกของข้า ข้าจึงหาตำแหน่งเฉพาะของเจ้าไม่เจอ” ลู่เฉินหัวเราะ
ราชันย์กระดูกภูตรู้สึกงุนงงเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
“เพราะจิตวิญญาณของข้าแข็งแกร่ง”
“ข้ากระจัดกระจายไปรอบ ๆ ไม่ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งเพียงใด เจ้าก็หาข้าไม่พบ” ราชันย์กระดูกภูตกล่าวอย่างมั่นใจ
ลู่เฉินยิ้มไม่พูดอันใดทว่าเพี
