ยงหลับตาลง จากนั้นวิญญาณของเขาจำนวนนับไม่ถ้วนก็เคลื่อนไปรอบ ๆ
จากหนึ่งเป็นสิบ สิบเป็นร้อย ร้อยเป็นพัน พันเป็นหมื่น…
ราชันย์กระดูกภูตตกใจ “วิชาแยกวิญญาณ!”
“เจ้าบอกว่าเจ้ามีพลังในการกระจายมากกว่าข้า?” ร่างนับไม่ถ้วนของลู่เฉินถามด้วยรอยยิ้ม
ราชันย์กระดูกภูตเอ่ยเสียงเครียดในความมืด “ในแดนชุมนุมภูตผี มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีวิชาแยกวิญญาณแบบนี้…”
เงาของชายหนุ่มจำนวนนับไม่ถ้วนหัวเราะและไม่พูดอันใดเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แต่ราชันย์กระดูกภูตไม่อยากจะเชื่อ เขาพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เจ้าไม่อาจเป็นเขาได้!”
“เป็นเขาหรือไม่ สำคัญด้วยหรือ?”
ราชันย์กระดูกภูตคิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ ถึงอย่างไรเสียจอมมารลู่ก็จากไปนานแล้ว ดังนั้นจึงถามอย่างร้อนใจว่า “แล้วเจ้าเรียนรู้เคล็ดวิชาแยกวิญญาณนี้มาจากไหน?”
“สำคัญด้วยหรือ?”
“ไร้สาระ เคล็ดวิชาภูตขั้นสูง ถ้าข้าเรียนรู้ได้ ข้าจะไปที่ระดับถัดไป!” ราชันย์กระดูกภูตพูดอย่างกังวล
“เจ้าไม่มีความสามารถที่จะเรียนรู้มันได้ และข้าจะไม่ยอมถ่ายทอดให้เจ้า!” ลู่เฉินหัวเราะ
ราชันย์กระดูกภูตรู้สึกตื่นเต้น “พ่อหนุ่ม ตราบใดที่เจ้าบอกข้าเกี่ยวกับเคล็ดวิชาแยกวิญญาณนี้ ข้าจะบอกเจ้าในสิ่งที่เจ้าอยากรู้!”
“เจ้ากำลังเจรจาข้อตกลงกับข้าอยู่หรือเปล่า?”
“ถูกต้อง!” ราชันย์กระดูกภูตตั้งหน้าตั้งตารอ
“เจ้าไม่คู่ควร!”
ครู่ต่อมา เงาวิญญาณของลู่เฉินก็ร่ายคาถาภูตผีเข้าไปพัวพันกับ
