พลังทั้งหมดที่ซ่อนอยู่รอบ ๆ จากนั้นหลอมรวมพลังเหล่านี้เข้าด้วยกัน และเงาร่างกะโหลกที่สมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้น
ราชันย์กระดูกภูตไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเขาจะถูกอีกฝ่าย ‘จองจำ’
สิ่งนี้ทำให้ราชันย์กระดูกภูตอารมณ์เสียเล็กน้อย แต่เขาไม่สามารถหลบหนีได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่จ้องมองไปที่ลู่เฉิน “พ่อหนุ่ม ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมากในแดนชุมนุมภูตผี ดังนั้น…”
“ดังนั้นให้ข้าประนีประนอมกับเจ้า? หรือให้ข้ายอมจำนนต่อเจ้า?”
“ตราบใดที่เจ้าเต็มใจติดตามข้า ข้าจะปกป้องเจ้าไปตลอดชีวิต ไม่ว่าในทวีปนี้หรือในแดนชุมนุมภูตผีของข้า” ราชันย์กระดูกภูตเอ่ยอย่างบ้าคลั่ง
“ให้เจ้าติดตามข้า ข้ายังไม่แน่ใจ แต่จะให้ข้าติดตามเจ้า?”
ราชันย์กระดูกภูตโดนดูหมิ่นก็ไม่พอใจทันที “เจ้าตัวเล็ก เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงบ้าคลั่งเช่นนี้?”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่เข้าใจ ยามนี้ดูเหมือนเจ้าจะถูกข้าจับได้แล้ว”
ราชันย์กระดูกภูตตกตะลึงและพูดว่า “นี่เป็นเพียงร่างแยกของข้า!”
“ข้ารู้ แต่ถ้าร่างแยกถูกทำลาย ตัวเจ้าก็จะได้รับผลกระทบบ้างไม่ใช่หรือ?” ลู่เฉินเก็บเงาวิญญาณที่แตกแยกจำนวนนับไม่ถ้วน แล้วซ้อนทับกันพลางมองเขาด้วยรอยยิ้ม
หลังจากเห็นลู่เฉินเก็บเงาวิญญาณได้อย่างสบาย ๆ ราชันย์กระดูกภูตก็เต็มไปด้วยความหดหู่ใจ “คุยกันดี ๆ ไม่ได้หรือ?”
“ตอบคำถามข้าก่อน”
“ราชันย์กระดูกภูตอย่างข้า ไม่เคยประนีประนอมกับผู้อื่นมาก่อน” หลังจากที่ราชันย์กระดูกภูตพูดจบ ร่างกะโหลก
