บทที่ 475 กู่เฮยบอกเล่าความเป็นมาโครงกระดูกใน ‘สำนักรกร้าง’
โครงกระดูกสีดำขนาดยักษ์นี้ไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าเขาจะใช้ตราประทับภูตเป็น
สิ่งที่ทำให้เขาฉงนยิ่งกว่าก็คือ ภายในเวลาไม่ถึงสิบลมหายใจที่ลู่เฉินสำแดงการผนึกวิญญาณ วิญญาณของเขาก็ถูกทำสัญลักษณ์
ลู่เฉินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรู้ว่าตราประทับภูตคืออันใด ดังนั้นเจ้าควรรู้ว่าเจ้ามีเพียงสองทาง ทางหนึ่งคือยอมจำนนต่อข้าและบอกในสิ่งที่ข้าอยากรู้ อีกทางหนึ่งคือใช้ตราประทับภูตชิงความทรงจำของเจ้าไป และปล่อยให้เจ้าถูกล้างข้อมูล!”
คำพูดของเขาทำให้โครงกระดูกสีดำยักษ์ประหม่า “เจ้าอยากรู้อันใด?”
“เจ้าชื่ออันใด ราชันย์กระดูกภูตให้เจ้ามาทำอันใดที่นี่?”
“ข้าชื่อกู่เฮย! มีหน้าที่ดูแลม้วนวิญญาณกระดูกที่นี่!” โครงกระดูกสีดำขนาดยักษ์อธิบาย
ชายหนุ่มถามอย่างอยากรู้อยากเห็น “มีเพียงเจ้ากับกู่เจียงเท่านั้นที่มายังมหาทวีปจิ่วโหยวในครั้งนี้ใช่หรือไม่?”
“ใช่!”
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงถามต่อไปว่า “ถ้าอย่างนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าม้วนวิญญาณกระดูกดูดซับวิญญาณอ้างว้างไปเพื่ออันใด”
“วิญญาณอ้างว้างเหล่านี้จะถูกส่งไปยังแดนชุมนุมภูตผีผ่านทางเดินเป็นระยะ ๆ!”
“โอ้? มีทางเดินอยู่ที่นี่?” ชายหนุ่มเผยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น
“ม้วนวิญญาณกระดูกม้วนนี้เป็นสมบัติวิญญาณที่หลอมโดยราชันย์กระดูกภูต ดังนั้นสมบัติวิญญาณนี้จึงสร้างทางเดินพิเศษร่วมกับเขา แต่ทางเด
