บทที่ 474 ดูดซับวิญญาณอ้างว้างทั้งหมด กุ่ยเจี๋ยเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
กุ่ยเจี๋ยดูดซับวิญญาณที่อ้างว้างซึ่งติดอยู่ในห้วงจิตสำนึกของลู่เฉิน และวิญญาณอ้างว้างเหล่านี้ก็มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ แต่หลังจากถูกกุ่ยเจี๋ยดูดซับ เขาก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก
เห็นเพียงรอบกายของกุ่ยเจี๋ยมีลำแสงห้าร้อยชั้นเปล่งแสงทั่วร่างกาย และกลายเป็นแสงสีดำอ่อน ๆ
ไม่เพียงเท่านั้น ร่างกายของกุ่ยเจี๋ยยังเติบโตขึ้นมากอีกด้วย
เมื่อกุ่ยเจี๋ยยืนถัดจากลู่เฉิน เขาจึงดูสูงกว่า
เสียงในความมืดดูตื่นตระหนกขึ้นมา “แข็งแกร่งขึ้นแล้ว?”
“คิดไม่ถึงว่าจะรู้ว่ามันแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้นเจ้าควรรู้ว่าวิญญาณอ้างว้างในโลกนี้ไม่มีผลกับเขา!” ลู่เฉินมองไปยังสถานที่อันมืดมิดด้วยรอยยิ้ม
“พ่อหนุ่ม นั่นเป็นเพราะเจ้าไม่เคยพบผีที่แท้จริง!”
สิ้นคำนั้น วิญญาณอ้างว้างจากทั่วทุกสารทิศก็มารวมตัวกันอีกครั้ง และคราวนี้วิญญาณที่อ้างว้างได้รวมเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นเงาลวงตาสูงเท่าตึกสามชั้น
เงานี้มีสีดำเข้ม หากมองใกล้ ๆ จะเห็นว่ามีเงามากมายอยู่ในนั้น ซึ่งดูแปลกมาก
ไม่เพียงแค่นั้น แต่ไอภูตผีในเงาลวงตานั้นยังทรงพลังยิ่งกว่า
“พ่อหนุ่ม รู้ไหมว่านี่คืออันใด?”
“หลังจากภูตผีหลอมรวมวิญญาณอ้างว้างเข้าด้วยกันก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งมาก แต่อยู่ได้แค่ระยะเวลาที่สั้นมาก” ลู่เฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก
“ตราบใดที่มันสามารถฆ่าพวกเจ้าได้ ระยะเวลาสั้นแล้วอย่างไร?” เสียงในความมืดเ
