้ามา
แต่เมื่อปะทะกัน จู่ ๆ หวังต้าต่านก็ร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด และสีหน้าซีดเผือดนั้นก็ยิ่งดูบิดเบี้ยวมากขึ้น มือทั้งสองข้างที่เป็นกระดูกเริ่มเผาไหม้ จากนั้นเกิดควันหนาสีดำหนาทึบราวกับกำลังจะถูกเผาไหม้
“แข็งแกร่งยิ่งนัก!” หานลั่วสุ่ยพูดด้วยความดีใจ
ฟาเทียนพูดด้วยความตื่นเต้น “เงาพระพุทธเจ้านี้ช่างได้ผลดีนัก!”
นักบุญหญิงที่อยู่ในมุมมืดร้อนใจขึ้นมา จึงออกคำสั่งไปยังหวังต้าต่าน “ไป!”
แต่หวังต้าต่านเจ็บปวดเป็นอย่างมากจนถึงกับตัวหดลง กลายเป็นควันสีดำกระจายออกไปในที่สุด เหลือเพียงกระดูกร่วงหล่นอยู่บนพื้น
นักบุญหญิงโมโหจนก่นด่าฟาเทียนออกมา “หลวงจีน…เจ้ารอก่อนเถิด!”
เพียงไม่นาน นักบุญหญิงก็หายตัวไป
ฟาเทียนมองไปยังลู่เฉินพลางพูดออกมาด้วยความดีใจ “ผู้อาวุโส พวกเราจะไปต่อหรือไม่?”
“ไปต่อ!” พูดจบ เขาก็พาฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยเดินทางต่อไป
ถ้ำนี้ใหญ่มากนัก ทั้งยังขยายออกไปได้หลายเส้นทาง เมื่อเห็นสถานการณ์ภายในได้เพียงในระยะยี่สิบก้าว ลู่เฉินจึงคิดใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’
ทว่า ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ ก็ไม่สามารถใช้ได้ผลในที่แห่งนี้
“ดูเหมือนว่า รอบ ๆ นี้ จะมีค่ายกลป้องกันลี้ธรณีอยู่” ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ พลางพึมพำออกมา
ฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยไม่รู้ว่าผู้อาสุโสกำลังคิดเรื่องใดอยู่ แต่ชายหนุ่มกลับหลับตาลง และใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ เริ่มสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงบริเวณรอบ ๆ
เนื่องจากรอบด้านมืดสลัด ลู่เฉินจึ
