บทที่ 461 ไข่มุกสวรรค์ในตำนาน
ฟาเทียนรวบรวมแสงสีทองอย่างรวดเร็ว แต่ระยะทางของแสงสีทองกลับแคบมาก
“ห่างออกไปแค่ห้าก้าวเท่านั้นหรือ?” ฟาเทียนเอ่ยเสียงจริงจัง
หานลั่วสุ่ยมองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “ความมืดที่นี่สามารถกลืนกินแสงสว่างได้!”
ฟาเทียนกังวลขึ้นมาทันที “ที่นี่คือที่ใด?”
หานลั่วสุ่ยก็อยากรู้เช่นกัน เขารีบมองไปที่ลู่เฉิน “ผู้อาวุโส เราจะทำอย่างไรดี?”
ลู่เฉินมี ‘ไข่มุกราตรีสมุทร’ ดังนั้นความมืดใด ๆ ก็เป็นเพียงภาพลวงสำหรับเขา
ลู่เฉินพูดกับทั้งสองว่า “ตามข้ามา!”
ทั้งสองจึงติดตามไปอย่างอยากรู้อยากเห็น
ในห้องแห่งความลับที่มืดมิด ผู้อาวุโสกระดูกจ้องไปที่ภาพซึ่งกะพริบบนผนังแล้วพูดว่า “เขาหาพวกเราเจอจริงหรือ?”
เถียนอวิ๋นเมิ่งแทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า “ผู้อาวุโสกระดูก ให้ข้าจัดการ ให้ข้าออกไปเถิด!”
“เจ้าจะไหวหรือ?”
“ข้าไม่เหมือนเดิมแล้ว!” เถียนอวิ๋นเมิ่งสาบาน
ผู้อาวุโสกระดูกลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วมองไปที่เถียนอวิ๋นเมิ่ง “ข้าต้องขอคำแนะนำจากนักบุญหญิงก่อน!”
และในยามนี้เสียงของนักบุญหญิงก็ดังขึ้นในห้องแห่งความลับ “ปล่อยไปเถิด!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งมีความสุขมากทันทีที่ได้ยิน
แต่ก่อนที่เถียนอวิ๋นเมิ่งจะจากไป นักบุญหญิงก็กล่าวในความมืดว่า “หากเจ้าจัดการเขาไม่ได้ ข้าจะโยนเจ้าเข้าไปในถ้ำกระดูกหิมะ!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งตกใจมาก แต่เพื่อที่จะออกไปจัดการกับลู่เฉิน นางจึงยืนยันว่า “ไม่มีปัญหา!”
“ดี!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งถ
