บทที่ 458 ก่อนออกเดินทาง มอบของบางอย่างให้ทุกคน
จิตวิญญาณของโหย่วหลงเอ่ยเสียงขรึม “ข้าได้ยินมาว่าร่างกายของผู้ที่เข้าไปหลายส่วนจะกลายเป็นกระดูกสีขาว”
“กลายเป็นกระดูก?”
“ใช่! คล้ายกับผู้อาวุโสกระดูก แต่ก็ไม่เหมือนซะทีเดียว แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ข่าวลือ ข้ายังไม่เคยเห็นด้วยตาของข้าเอง ถึงอย่างไรข้าก็เป็นแค่ผู้อาวุโสธรรมดา” โหย่วหลงพูดอย่างหมดหนทาง
“เข้าใจแล้ว” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็ลืมตาขึ้น
ฟาเทียนก็เอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นลู่เฉินลืมตาขึ้น “ผู้อาวุโส เกิดอันใดรขึ้น”
“ไม่มีอันใดหรอก” ชายหนุ่มส่ายหัวแล้วลุกขึ้นยืน
“ผู้อาวุโส ไปจะที่ใดหรือ?”
“ไปเตรียมตัว!” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็พาฟาเทียนออกไปนอกเมือง เพื่อไม่ให้คนที่แอบสังเกตการณ์อยู่รู้ว่าลู่เฉินและทั้งสองคนกำลังจะไปไหน ลู่เฉินจึงพาฟาเทียนใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ ออกไปจากตรงนั้น
เมื่อลู่เฉินและทั้งสองปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พวกเขาก็มาถึงยอดเขาแล้ว
ยอดเขานั้นสูงมาก หากมองไปรอบ ๆ ก็จะเห็นแค่ยอดเขาเล็ก ๆ
“ผู้อาวุโส นี่คือที่ใด?” ฟาเทียนอดสงสัยไม่ได้ หลังจากเห็นว่าทั่วบริเวณนี้มืดสนิท
ลู่เฉินก็ชี้ไปบริเวณพื้นที่สูงข้างหน้า ซึ่งตอนนี้มีแสงสีขาวจาง ๆ เรืองรองอยู่ “เห็นที่นั่นหรือไม่?”
ฟาเทียนเพ่งมองดูก็พบว่าในแสงสีขาวเรืองรองมีแต่เกล็ดหิมะกำลังโปรยปรายอยู่
สิ่งนี้ทำให้ฟาเทียนสงสัย “ไยหิมะจึงตกที่นั่น?”
“ที่นั่นคือสำนักเหมันต์สงัดอย่างไร
