เล่า”
“อันใดนะ” ฟาเทียนไม่คาดคิดว่าภายในสำนักเหมันต์สงัดจะมีหิมะตก
“เดี๋ยวข้าจะสร้างค่ายกลไว้ที่นี่ เอาไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน!” ลู่เฉินหัวเราะลั่น
ส่วนฟาเทียนไม่ค่อยเข้าใจกับการกระทำของคนตรงหน้าหนัก
ลู่เฉินไม่สนใจอีกฝ่าย เขาเอาแต่สร้างค่ายกลอยู่ที่บริเวณนี้ และในขณะเดียวกันก็วางไข่มุกรวบรวมวิญญาณไว้ในค่ายกล
กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็เป็นวันถัดมาแล้ว
เมื่อฟาเทียนตามลู่เฉินออกจากยอดเขา เขาพบว่าอยู่ ๆ ยอดเขาก็ ‘หายไป’ จากข้างหลังพวกเขา ราวกับว่าเขาทั้งลูกไม่เคยมีอยู่จริงตั้งแต่แรก
ฟาเทียนประหลาดใจ “ผู้อาวุโส นี่คืออันใด?”
“ใช้ค่ายกลซ่อนมันเอาไว้”
“ผู้อาวุโส ท่านเก่งกาจนัก พริบตาเดียวก็ซ่อนภูเขาได้ทั้งลูก” ฟาเทียนยกยอปอปั้นอีกฝ่าย
ลู่เฉินยิ้มขมขื่น “หลวงจีนน้อย คนอย่างเจ้าก็พูดประจบเก่งมากเช่นกัน”
ฟาเทียนยิ้ม “นั่นเป็นเพราะผู้อาวุโสเก่งมาก!”
ลู่เฉินยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็พาฟาเทียนไปที่นอกเมืองเหมันต์สงัดอีกครั้ง
ในขณะนี้ ยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิดหลายคนมารวมตัวกันอยู่ที่นั่น และคนเหล่านี้ล้วนถูกชักนำโดยดินแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัด
เมื่อเห็นลู่เฉิน หานลั่วสุ่ยก็ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “นายท่าน คนครบแล้ว”
ลู่เฉินพยักหน้าและพูดว่า “สำนักเหมันต์สงัด ดูจากความแข็งแกร่งของพวกเจ้าแล้ว ยังยากมากที่จะโจมตีเข้าไปได้”
ทันใดนั้น เหล่าคนที่มารวมตัวกันต่างก็มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง
บางคนยังไม่ค่อยจ
