บทที่ 456 วันนี้ของปีหน้า จะเป็นวันเซ่นไหว้ข้างั้นหรือ
ร่างกายของมู่ตู๋ซาถูกปกคลุมไปด้วยพิษสีเขียว ราวกับว่าร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกพิษ ตอนนี้พลังของเขาได้เลื่อนไปถึงขั้นแปลงเซียนระดับสมบูรณ์พร้อมแล้ว
ส่วนถูอิ่นซา ทั้งร่างของเขากลายเป็นเม็ดทราย กระจัดกระจายไปรอบ ๆ จากนั้นก็รวมเข้ากับฝุ่นและทรายรอบข้าง ทำให้ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าถูอิ่นซาไปที่ใดแล้ว
“น่าทึ่งมาก!” ราชันย์แมลงลมไม่เคยคิดว่าเหล่าซานและเหล่าอู่จะแข็งแกร่งกว่าเขามากเช่นนี้
ไป๋เหล่าเอ้อร์ก็ตกใจเช่นกัน ในขณะที่ผู้อาวุโสกระดูกก็มองไปที่ไป๋เหล่าเอ้อร์และทั้งสองด้วยรอยยิ้ม “พลังของพวกเขานั้นได้รับมาจากนักบุญหญิงของเรา และพวกเจ้า ตราบใดที่เจ้ากินเม็ดยานี้ เจ้าก็จะได้รับความแข็งแกร่งเช่นเดียวกัน”
“แค่ยาเม็ดเดียว เท่านี้ก็ได้แล้วหรือ?” ไป๋เหล่าเอ้อร์ยังคงแปลกใจอยู่เล็กน้อย
“ลองดูสิ แล้วเจ้าก็จะรู้เอง” ผู้อาวุโสกระดูกมองดูพวกเขาแล้วคลี่ยิ้ม
หลังจากที่คนทั้งสองมองหน้ากันแล้ว พวกเขาก็รับเม็ดยามา เนื่องจากพวกเขาไม่มีกายเนื้อ พวกเขาจึงพึ่งพาจิตวิญญาณของพวกเขาเท่านั้นในการดูดซับ
เมื่อวิญญาณของสองคนนี้ดูดซับเม็ดยานั้น ร่างกายของพวกเขาก็งอกออกมา เมื่อทั้งสองคนมีร่างกายสมบูรณ์ก็ทั้งประหลาดใจระคนดีใจ
ราชาแมลงลมมองไปที่ไป๋เหล่าเอ้อร์เช่นกัน “พี่สอง ดูร่างกายของข้าสิ”
สีหน้าของไป๋เหล่าเอ้อร์ก็เต็มไปด้วยความสุขเช่นกัน “เป็นยาที่ดีจริง
